معنی
این واژه در زبان فارسی به عنوان یک لفظ عاریتی از عربی استفاده میشود و به معنای حضور، نزدیکی مکانی یا زمانی و پیشگاه یک شخص یا مکان است.
یعنی چه
عبارت «لدی» پدیدهای را توصیف میکند که در حضور یا نزدیک به چیزی قرار دارد. همچنین در ترکیبات اداری و رسمی به معنی «در زمانِ» یا «به محضِ» (مانند لدیالورود به معنی به محض ورود) استفاده میشود.
مترادف
واژههای فوق در متون ادبی و مکاتبات رسمی میتوانند به جای این کلمه قرار گیرند.
متضاد
کلماتی که مفهوم دوری زمان یا مکان و یا عدم حضور را میرسانند، به عنوان مخالف این واژه شناخته میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «نزد و پیش» یا «از حروف اضافه عربی»، کلمه سه حرفی «لدی» مد نظر است.
به انگلیسی
بسته به جایگاه کلمه در جمله، ابزارها و حروف اضافه انگلیسی فوق معادلهای دقیقی برای آن هستند.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی است و در این زبان به عنوان ظرف مکان و زمان کاربرد گستردهای دارد.
به فارسی
برگردان خالص و روان این کلمه در زبان فارسی برابر با واژههای «پیش» و «نزد» است که جهت انتساب موقعیت به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لدی
واژه «لدی» یک اسم جامد غیرمتصرف و ظرف مکان و زمان در زبان عربی است که وارد ادبیات فارسی شده است. این کلمه به طور گسترده به معنای «نزد»، «پیش» و «در برِ» به کار میرود و در ساختارهای ترکیبی ادبی و اداری نظیر «لدیالورود» (به محض ورود) یا «لدیالتقاضا» (در صورت درخواست) معنای زمان و فوریت را متبادر میکند.
علاوه بر کاربردهای ادبی، این کلمه در متون دینی و آیات قرآن کریم نیز به وفور دیده میشود که نشاندهنده حضور یا تقرب مکانت است. در زبان فارسی کاربرد مستقل و عامیانهای ندارد و بیشتر در قالب اصطلاحات حقوقی، اداری و عبارات مکتوب کهن مورد استفاده قرار میگیرد.