یعنی چه
واژه «ملی» در زبان فارسی معاصر صفت نسبی است که برای اشاره به پدیدهها، منافع، هویت یا نهادهایی به کار میرود که به کل یک ملت و ساختار یک کشور وابستگی دارند. این واژه در گذشته معنایی مذهبی داشته، اما امروزه معادل مفاهیمی چون مردمی، همگانی و کشوری قرار گرفته است و گاه در بافتهای حقوقی و اداری به سازمانهای وابسته به دولت (به نمایندگی از مردم) نیز اطلاق میشود.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه لغوی «ملت» یا مشتقات معاصر آن در زبان فارسی ساخته شدهاند و به مفاهیم همبستگی اجتماعی، تابعیت و گرایشهای کشوری اشاره دارند.
ریشه
واژه «ملی» از صفت نسبی عربی «مِلّیّ» گرفته شده که خود مشتق از «مِلَّة» (به معنی آیین، دین یا قوم) است. ریشه اصلی آن به «ملّ» یا «املاء» (دیکته کردن و نوشتن قوانین الهی) بازمیگردد. در ادبیات کهن فارسی و متون قرآنی، «ملت» به معنی دین بود، اما در دوره معاصر و به ویژه پس از انقلاب مشروطه، این کلمه تغییر معنا داد و به عنوان معادل دقیق واژه فرانسوی و انگلیسی Nation (مردم یک کشور) تثبیت شد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارتهایی مانند «منسوب به ملت»، «همگانی و کشوری» یا «پاسخ ۳ حرفی برای صفت مردمی» به واژه «ملی» اشاره دارند.
به انگلیسی
واژه National دقیقترین معادل برای مفاهیم مرتبط با سطح کلان یک کشور و ملت است؛ همچنین در زبان عربی معاصر بسته به بافت متن از واژههای وطنی یا قومی استفاده میشود.
نماد چیست
ملی یک صفت انتزاعی است و نماد تصویری مستقلی در فرهنگها ندارد؛ با این حال، در ترکیب با پدیدههای مادی و معنوی، تشکیلدهنده مظهرها و نمادهای اصلی یک کشور است؛ مانند پرچم ملی، سرود ملی و هویت ملی که همگی نمادهای عینیِ وحدت، استقلال و یکپارچگی یک سرزمین محسوب میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ملی
واژه «ملی» یکی از کلیدیترین مفاهیم در ادبیات سیاسی، اجتماعی و حقوقی معاصر فارسی است. این کلمه که ریشه در واژه عربی «ملت» دارد، سیر تحول معنایی شگرفی را طی کرده است؛ به طوری که از مفهوم کهن خود یعنی «آیین و دین»، به مفهوم مدرن «وابسته به عموم مردم یک کشور» تغییر یافته و جامه صفت نسبی برای واژه Nation را به تن کرده است.
امروزه کاربرد این کلمه بازتابدهنده همبستگی، منافع مشترک و مظهر اراده عمومی یک جامعه در قالب یک ساختار جغرافیایی و سیاسی واحد است. از تیمهای ورزشی گرفته تا نهادهای بزرگ اقتصادی و نمادهای حاکمیتی، صفت ملی نشاندهنده شمولیت، مالکیت عمومی و اعتبار کلان در سطح سرتاسر یک کشور است.