یعنی چه
رخوتآلود به وضعیت یا فضایی گفته میشود که در آن سستی، سنگینی، کمانرژی بودن و کسالت غالب است؛ حالتی شبیه به خوابآلودگی و بیرمقی که فرد در آن انگیزه و توان حرکت فعالانه را ندارد.
تلفظ
این کلمه از ترکیب واژه عربی «رِخْوَت» و پسوند صفتساز فارسی «آلُود» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای سستی و بیحالی، کلمه اصلی «رخوت آلود» با ۸ حرف یا واژگان هممعنی کوچکتر قرار میگیرند.
به انگلیسی
این واژگان در زبان انگلیسی دقیقاً برای توصیف حالت بیانرژی بودن، کندی رفتاری و رخوت جسمی یا روحی به کار میروند.
به عربی
برای رساندن مفهوم رخوت و کسالت شدید در زبان عربی از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی این کلمه شامل سستیآمیز، بیرمق، خوابآلود، منگ و خوابزده هستند که همگی بر کاهش سطح هوشیاری و انرژی دلالت دارند. در مقابل، واژههای پرانرژی، سرحال، پویا و سرزنده متضادهای آن به شمار میروند.
در قرآن
خود ترکیب «رخوتآلود» یا واژه «رخوت» در قرآن وجود ندارد. با این حال، در آیه ۳۶ سوره ص واژه «رُخَاءً» از همین ریشه (ر خ و) به معنی باد «نرم و ملایم» برای کشتی حضرت سلیمان آمده است. مفاهیم نزدیک به رخوت مانند کسالت در توصیف حالات منافقان به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات، فضای رخوتآلود نماد جامعه کمتحرک، صبحهای بیروح، یا وضعیت تسلیم و بیانگیزگی است. این واژه حالتی خاکستری بین خواب و بیداری را تداعی میکند که در آن پویایی از بین رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل رخوت آلود
واژه «رخوتآلود» یک ترکیب وصفی دوگانه (عربی-فارسی) است که از واژه عربی رخوت (به معنی سستی و نرمی) و پسوند فارسی آلود (به معنی آغشته) ساخته شده است. این اصطلاح برای توصیف وضعیتهای جسمی، روانی یا محیطی استفاده میشود که در آنها پویایی، نشاط و حرکت به حداقل رسیده و نوعی سنگینی شبیه به خوابزدگی جایگزین آن شده است.
این کلمه در ادبیات فارسی بار معنایی منفی یا خنثی دارد و بیشتر برای توصیف فضاهای دلگیر، خستگیهای مفرط فصلی یا کرختی روحی پس از شوکهای روانی استفاده میشود. در ساختار جدول نیز به دلیل فراوانی حروف و مترادفهای متعدد، کاربرد زیادی دارد.