یعنی چه
واژه زمستانی صفت نسبی است که به ویژگیها، شرایط، پوشش یا هر امر مربوط به فصل سرما، برف و باران اشاره دارد؛ مانند لباس زمستانی یا میوههای زمستانی.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح زاء، میم و کسر تاء به صورت زمستانی (zemestānī) ادا میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، معادلهای واژه زمستانی معمولاً کلماتی چون شتوی یا زمستانه هستند و خود واژه دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان صفت زمستانی یا منسوب به زمستان از کلمات Wintry و Wintery استفاده میشود. واژه تخصصیتر و ادبیتر آن Hibernal است.
به عربی
در زبان عربی، صفت منسوب به فصل زمستان (الشتاء) را شتوی مینامند که دقیقاً معادل کلمه زمستانی در فارسی است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای کالاها و پوشاک مربوط به زمستان از واژه Kışlık و برای امور منسوب به این فصل از عبارت Kışa özgü استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و فرهنگها نماد سرما، سکون و خواب طبیعت است. در عرفان، زمستان به مرگ اختیاری و فناء تشبیه میشود که نویدبخش نوزایی و بهار است. همچنین به دلیل سفیدی برف، نماد پاکی نیز به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل زمستانی
واژه «زمستانی» صفتی اصیل و نسبی در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «زمستان» و یای نسبت ساخته شده است. ریشه این کلمه به زبانهای ایران باستان (اوستایی و پهلوی) بازمیگردد؛ جایی که جزء اول آن یعنی «زَم» به معنای سرما و برف بوده و با پسوند مکان و کثرت ترکیب شده است تا معنای فصل سرما را بسازد.
این واژه کاربرد گستردهای در توصیف پوشش، آبوهوا، محصولات و حالات روحی مرتبط با سردترین فصل سال دارد. در فرهنگ و ادبیات فارسی، زمستانی بودن علاوه بر تداعی کردن شبهای بلند، برف و پوشاک گرم، به عنوان نمادی از سختی، سکوت، خزان طبیعت و در عین حال پاکی و آمادگی برای نوزایی دوباره به کار میرود.