معنی
کذب در لغت به معنای دروغ و اظهار کردن چیزی برخلاف واقعیت است؛ چه گوینده به آن آگاه باشد و چه نباشد.
یعنی چه
وقتی میگویند ادعایی کذب است، یعنی آن ادعا با واقعیت عینی و حقیقت خارجی مطابقت ندارد و باطل است.
مترادف
واژههایی که معنای ناظر بر حقیقت نداشتن، فریب و گفتار نادرست را میرسانند.
متضاد
واژههایی که بر پایداری بر حقیقت، درستی کلام و مطابقت با واقعیت دلالت دارند.
هم خانواده
واژههای مشتق شده از ریشه سه حرفی ک-ذ-ب که همگی به نوعی با مفهوم دروغ مرتبط هستند.
ریشه
این واژه از زبان عربی وارد فارسی شده است. در عربی کلاسیک به معنی گفتن خلاف واقع یا انکار حقیقت است و در قرآن نیز مشتقات آن حدود ۲۸۲ بار تکرار شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند دروغ، ناراستی و سخن باطل را با واژه سه حرفی «کذب» پاسخ میدهند.
به انگلیسی
برای رساندن مفهوم کذب در زبان انگلیسی بسته به موقعیت رسمی یا عامیانه از این واژهها استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کذب
واژه کذب یکی از مفاهیم کلیدی در اخلاق، حقوق و ادبیات دینی است که به معنای هرگونه گفتار، گزارش یا ادعای خلاف واقعیت و حقیقت به کار میرود. این واژه که ریشهای عربی دارد، در زبان فارسی به عنوان مظهر باطل، فریب و ناراستی شناخته میشود و در نقطه مقابل «صدق» یا همان راستی و حقیقتگویی قرار میگیرد.
در نظامهای حقوقی و قضایی، شهادت کذب یا نشر اکاذیب جرم تلقی شده و دارای مجازات است، چرا که اعتماد عمومی را خدشهدار میکند. در آموزههای قرآنی و اخلاقی نیز مشتقات این کلمه با فراوانی بالا تکرار شدهاند و از آن به عنوان منشأ نفاق، ظلم و محرومیت از هدایت یاد شده است که نشاندهنده اهمیت بالای پرهیز از دروغ در ساختار جامعه است.