یعنی چه
تسامح در لغت به معنای سهلگیری و رواداری است؛ یعنی توانایی یا گرایش به تحمل و پذیرش اختلافها و رفتارهای مخالف بدون سختگیری، همراه با بزرگمنشی و جوانمردی.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «س م ح» (سمح) به معنای جود، بخشش، نرمی و گشادگی گرفته شده است. رفتن این واژه به باب تفاعل معنای طرفینی و مشارکت (آسان گرفتن با یکدیگر) به آن میبخشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء و ضم میم به صورت تَسامُح است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه تسامح ۵ حرف دارد. مفاهیمی چون سهلگیری یا گذشت نیز به عنوان راهنمای این کلمه به کار میروند.
به انگلیسی
واژه Tolerance دقیقترین برابری اصطلاحی برای تسامح در مفاهیم مدرن و اجتماعی است.
به عربی
در زبان عربی معیار از خود واژه التسامح یا واژههای همخانواده نظیر السماحة برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
دقیقترین معادلهای فارسی برای تسامح شامل واژگانی چون مدارا کردن، سهلگیری، چشمپوشی از سختگیری و بردباری است.
نماد چیست
در فرهنگ عمومی و بینالمللی، «کبوتر سفید» (نماد صلح و آشتی) و «دو دستِ در هم گره خورده با رنگ پوستهای مختلف» به عنوان نمادهای بصری تسامح و پذیرش تفاوتها شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل تسامح
تسامح یکی از مفاهیم کلیدی در اخلاق، دین و فلسفه اجتماعی مدرن است که به معنای توانایی و تمایل به پذیرش عقاید، رفتارها و سبکهای زندگی متفاوت بدون توسل به سختگیری و خشونت است. این واژه ریشه در فرهنگ غنی زبان عربی دارد و اگرچه خود کلمه به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما روح و جوهره آن در مفاهیمی چون عفو، صفح و رفق به وفور دیده میشود.
در دنیای امروز، تسامح به عنوان پایه و اساس آزادی بیان، حقوق بشر و همزیستی مسالمتآمیز میان جوامع گوناگون شناخته میشود و نمادهایی چون کبوتر سفید آشتی بیانگر این ارزش والای انسانی است.