یعنی چه
به جایگاه یا موقعیتی گفته میشود که فرد یا چیزی از مرکز توجه و هیاهوی جمع فاصله گرفته و در گوشهای انزوا اختیار کرده است.
تلفظ
با فتح حرف اول (مَ) و سکون حرف دوم (عْ) خوانده میشود. باید دقت کرد که با «مُعْضِل» (به معنای دشوار) اشتباه نشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معزل به دلیل داشتن چهار حرف و معنای روشن، معمولاً با واژگانی نظیر «گوشه» یا «کنار» همپوشانی دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر جنبههای مکانی (محل جدا) و مفهومی (حالت انزوا) تمرکز دارند.
به فارسی
در متون ادبی فارسی، این واژه برای اشاره به نقاطی دور از دیدرس یا مکانهایی که فرد در آنجا عزلت گزیده، استفاده شده است.
در قرآن
این واژه در سوره هود، آیه ۴۲ آمده است، جایی که فرزند نوح برای نجات نیافتن، در موقعیتی جدا و دور از کشتی قرار داشت (کان فی معزل).
نماد چیست
از نظر مفهومی، این واژه نماد بریدن از جریان اصلی و پناه بردن به حاشیه یا خلوتگزینی برای دوری از شرایط محیطی است.
جمعبندی و توضیح کامل معزل
واژه «معزل» اسمی مکان بر وزن «مَفعِل» از ریشه عربی «عزل» است که در فارسی دقیقاً به معنای محل جدایی یا کنارهگیری به کار میرود. این واژه نباید با «معضل» به معنای مشکلِ سخت اشتباه گرفته شود.
در کاربرد سنتی و قرآنی، «معزل» به محلی اشاره دارد که فرد یا چیزی در آن از مرکز اجتماع دور است. امروزه این واژه بیشتر در متون کلاسیک، ادبی و دینی دیده میشود و به عنوان نمادی برای انزوا و گوشهگیری شناخته میشود.