یعنی چه
واژه عربی قذارة در لغت به معنای آلودگی، پلشتی و دوری گزیدن از چیزی به دلیل ناپاکی آن است. این کلمه هم به کثافات و ناپاکیهای ظاهری و مادی اشاره دارد و هم مجازاً در معنای زشتیها و رذایل اخلاقی به کار میرود.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت فَتْحه روی قاف، فَتْحه روی ذالِ ممدود و فَتْحه روی راء تلفظ میشود: قَذَارَة.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «قذارة» یا صورت فارسیشده آن «قذارت» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون کثیفی، پلیدی و ناپاکی کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم قذارة در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن از واژگانی نظیر Dirtiness یا Filth استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مدرن و کلاسیک، کلمات وساخة و وسخ نزدیکترین هممعنیها به قذارة برای کثیفیهای ظاهری هستند.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای این واژه در زبان فارسی کلماتی مانند کثافت، ناپاکی، پلیدی، چرکینی و پلشتی هستند.
در قرآن
خود واژه «قذارة» یا ریشه «قذر» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. در قرآن برای رساندن مفاهیم مشابه از واژگانی مثل «رِجْس» یا «نَجَس» استفاده شده است و لغتشناسان در شرح آنها، واژه قذارة را به عنوان معنای لغوی ذکر میکنند.
نماد چیست
این کلمه نماد اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در ادبیات دینی و اخلاقی، نمادی از آلودگی به باطل، رذایل نفسانی، پستی و فساد اخلاقی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قذارة
واژه «قذارة» که در زبان فارسی گاه به صورت «قذارت» نیز به کار میرود، از ریشه سهحرفی عربی (ق - ذ - ر) مشتق شده است. معنای بنیادی این ریشه، چرکین شدن و دوری گزیدن از ناپاکی است. این کلمه در درجه اول برای توصیف کثیفیها و آلودگیهای مادی و فیزیکی به کار میرود، اما در متون اخلاقی و ادبی، کاربردی مجازی یافته و به پلیدیهای باطنی، گناهان و زشتیهای رفتاری نیز اطلاق میشود.
اگرچه خود این واژه در متن قرآن کریم نیامده است، اما ساختهای همخانواده آن مانند «قاذورات» در احادیث و متون فقهی برای اشاره به فضولات یا کارهای زشت دیده میشود. مفسران نیز برای تبیین واژههای قرآنی نظیر رجس و نجس از مفهوم قذارة بهره جستهاند. در زبانهای دیگر مانند انگلیسی، مفاهیمی چون Filth و Dirtiness دقیقترین برگردان برای آن هستند.