یعنی چه
الزهق در لغت به معنی زوال، اضمحلال و رفتن بدون بازگشت است. این واژه فرجام باطل و خروج جان از بدن با سختی را توصیف میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه با تشدید روی حرف زاء و فتح حروف هاء و قاف صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه پنجحرفی به عنوان معادل نابودی، زوال و برافتادن باطل شناخته میشود.
به انگلیسی
در کاربردهای معاصر و محاورهای عربی نیز معادل get fed up یا bored (دلزدگی و خستگی شدید) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژگان به عنوان مترادفهای دقیق الزهق در لغت معیار به کار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم زوال قطعی و برافتادن از این عبارات استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در متون کهن فارسی به صورت «نیست شدن»، «برافتادن اثر چیزی» و «مرگ با حسرت» آمده است.
در قرآن
این ریشه در آیه ۸۱ سوره اسراء به معنای نابودی حتمی باطل در برابر حق آمده است. همچنین در سوره توبه (آیه ۵۵ و ۸۵) عبارت «تزهق انفسهم» به معنی خارج شدن جان کافران با سختی و حسرت به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل الزهق
واژه «الزهق» ریشه در زبان عربی دارد و مفهوم اصلی آن خروج، زوال و نابودی قطعی یک پدیده است. این کلمه در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم جایگاه ویژهای دارد و به عنوان سنتی الهی، نشاندهنده ناپایداری و برافتادن حتمی باطل در برابر تجلی حق است.
علاوه بر جنبههای عقیدتی و تفسیری که نماد غلبه روشنایی بر تاریکی است، این واژه در کاربردهای لغوی به معنای خروج روح از بدن نیز به کار میرود. جالب اینجاست که در زبان محاورهای امروز عربی، این ریشه تغییر کاربری داده و بیشتر برای بیان خستگی مفرط، بیحوصلگی و دلزدگی شدید (ضجر و ملل) استفاده میشود.