معنی
واژه لذیذ برای توصیف هر چیزی به کار میرود که به شدت خوشایند و مطلوب باشد؛ اگرچه این کلمه بیشتر برای غذاها و خوراکیهای خوشطعم استفاده میشود، اما میتواند به تجارب، سخنان و لحظات دلنشین نیز اطلاق شود.
یعنی چه
عبارت لذیذ در زبان فارسی به ویژگی یا صفتی اشاره دارد که حس رضایت عمیق و مایه کامروایی را در انسان بیدار میکند و طعم یا کیفیتی فراتر از حد معمولی و عادی دارد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه صفت مشبهه یا مبالغهای از ریشه عربی «لَذَّ» است که در اصل به معنای لذت یافتن، خوش آمدن، و شیرین و دلپذیر بودن یک چیز میباشد.
جمله سازی
در جدول
در کلمات متقاطع و طراحان جدول، واژه لذیذ معمولاً به عنوان پاسخی برای کلماتی چون خوشطعم، خوشمزه یا گوارا آورده میشود که دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل لذیذ
واژه «لذیذ» یکی از پرکاربردترین صفات توصیفی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی (ل ذ ذ) دارد. این واژه اگرچه در وهله اول یادآور طعمهای بینظیر، خوراکیهای خوشمزه و مواهب مادی است، اما در ادبیات و کاربردهای عموم، دایره معنایی گستردهتری دارد و هر نوع تجربه حسی، ذوقی و روحی خوشایند و گوارا نظیر سخن دلنشین، خواب آرام یا همنشینی با دوستان را نیز در بر میگیرد.
در فرهنگ نمادشناسی، لذیذ به طور مستقل نماد تصویری یا اسطورهای خاصی ندارد؛ با این حال، در متون کهن و معاصر مجازاً به عنوان نمادی از رفاه، برکت، کامروایی و لذتهای بهشتی شناخته میشود. به عنوان نمونه در قرآن کریم نیز همخانواده آن (لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ در آیه ۱۵ سوره محمد) برای توصیف گوارایی و لذت نوشیدنیهای بهشتی برای مومنان به کار رفته است.
در نهایت، این کلمه ۴ حرفی نقشی کلیدی در غنای توصیفات زبانی ما ایفا میکند و متضادهایی چون بدمزه و ناگوار دارد که تقابل حس خوشایند و ناخوشایند را در زندگی روزمره به زیبایی به تصویر میکشد.