یعنی چه
بسیار خوار صفت مرکب فاعلی در زبان فارسی است و به فرد یا موجودی اطلاق میشود که در خوردن غذا یا مصرف منابع زیادهروی میکند و حریص است.
تلفظ
این واژه از دو بخش «بسیار» (قید مقدار) و «خوار» (بُن مضارع از مصدر خوردن) تشکیل شده است. واژه «خوار» در این ترکیب نباید با خوار به معنی ذلیل اشتباه شود.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم در جدول برای این واژه ۹ حرفی، خودِ «بسیار خوار» است. کلمات پرخور، شکمو و اکول نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف این ویژگی از واژگانی چون Gluttonous یا عبارت voracious eater استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی صیغههای مبالغه مانند أَکُول و کلماتی نظیر نهم و شره دقیقاً همین معنای زیادهروی در خوردن را افاده میکنند.
در قرآن
عین ترکیب «بسیار خوار» در قرآن نیامده است، اما در آیه ۳۱ سوره اعراف از اسراف در خوردن و آشامیدن نهی شده است («کُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا»). همچنین واژه «أکّالون» (بسیار خورندگان/حرامخوران) در آیه ۴۲ سوره مائده به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات اخلاقی فارسی، بسیارخواری نماد شکمپرستی، آز، و عدم کنترل بر نفس است. در نمادشناسی جهانی نیز حیواناتی مانند خوک نماد این خصلت به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل بسیار خوار
واژه «بسیار خوار» یک صفت مرکب فاعلی اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب «بسیار» و بُن مضارع فعل خوردن ساخته شده است. این کلمه در معنای حقیقی به فرد شکمو و پرخور اشاره دارد که بدون مهار و با آز و طمع غذا مصرف میکند. در معنای مجازی نیز به هر نوع مصرفگرایی افراطی و حریصانه در منابع و امکانات اطلاق میشود.
از نظر اخلاقی و فرهنگی، این پدیده همواره در ادبیات فارسی و آموزههای دینی نکوهش شده و در مقابل مفاهیمی پسندیده مانند قناعت، اعتدال و کمخواری قرار میگیرد. در فرهنگ عامه و نمادشناسی ملل، این صفت مایه ضعف اراده و دوری از وارستگی روحی قلمداد میشود.
این واژه در حل جداول کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد و با توجه به تعداد حروف یا کلمات هممعنی مانند اکول، شکمو و پرخور، به عنوان یک کلید واژگانی مهم شناخته میشود.