یعنی چه
در اصطلاح تاریخ و ادبیات اسلامی، این نام متعلق به یک شخصیت تاریخی و شاعر کمنامونشان در اواخر قرن سوم هجری (قرن نهم میلادی) است که دیوان شعری حدود ۱۵۰ ورق داشته است. معنای لغوی ترکیبی آن «فرزندِ پدرِ کشت و زرع، منسوب به دمشق» است. در منابع رجالی گاه به دلیل شباهت اسمی، ممکن است با محدث مشهور همعصرش «ابوزرعه دمشقی» اشتباه گرفته شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اِبنِ اَبی زُرعَهِ دِمَشقی» (Ibn Abī Zur‘ah al-Dimashqī) است که بر اساس قواعد نحوی عربی ترکیب شده است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این شاعر تاریخی، «ابن ابی زرعه دمشقی» است که دقیقاً ۱۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و اروپایی برای اشاره به این شخصیت تاریخی از نگارش استاندارد لاتین استفاده میشود.
به عربی
این نام در متون و تذکرههای کهن عربی مانند الفهرست ابنندیم و معجم المؤلفین کحاله به همین صورت ثبت شده است.
به فارسی
در زبان فارسی عینا به صورت «ابن ابیزرعه دمشقی» به عنوان یک اسم خاص تاریخی به کار میرود و ترجمه یا برگردان معنایی متفاوتی در نثر فارسی ندارد.
در قرآن
خود این نام خاص ترکیبی در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، ریشههای کلمات سازنده آن مانند «زرع» بارها در قرآن به کار رفتهاند؛ برای نمونه در آیه ۲۹ سوره فتح عبارت «کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ» به معنی کشتزاری است که جوانههای خود را برآورده باشد.
جمعبندی و توضیح کامل ابن ابی زرعه دمشقی
«ابن ابی زرعه دمشقی» یک اسم خاص ترکیبی در زبان عربی و متعلق به یک شخصیت حقیقی تاریخی است. او شاعری کمنامونشان در اواخر قرن سوم هجری (قرن نهم میلادی) در منطقه شام بود که طبق گزارشهای کهن مانند الفهرست ابنندیم، دیوان شعری در حدود ۱۵۰ ورق داشته است.
نکته بسیار مهم در بررسیهای تاریخی و رجالی این است که نباید این شاعر را با محدث، مورخ و فقیه مشهور و همعصرش یعنی «ابوزرعه دمشقی» (عبدالرحمن بن عمرو نصری) اشتباه گرفت. ابن ابیزرعه دمشقی صاحب هویتی مستقل در حوزه شعر و ادبیات عرب است، در حالی که ابوزرعه دمشقی از بزرگان علم حدیث به شمار میرود.