یعنی چه
این عبارت از ریشه عربی حسد است. اگر به صورت «مُحَسَّد شدن» (اسم مفعول) خوانده شود، به معنای مورد رشک و حسادت فراوان دیگران قرار گرفتن است. اگر به صورت «مُحَسِّد شدن» (اسم فاعل) لحاظ شود، به معنای دچار حسادت شدید شدن و رشک ورزیدن به دیگران است. در متون فارسی، حالت اول کاربرد بیشتری دارد.
تلفظ
بسته به نقش فاعلی یا مفعولی به دو صورت تلفظ میشود: مُحَسَّد شُدَن (با فتح سین مشدد) برای معنای مفعولی، و مُحَسِّد شُدَن (با کسر سین مشدد) برای معنای فاعلی.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «محسد شدن» با ۷ حرف است. در موارد مشابه ممکن است به عنوان معادل «محسود شدن» نیز به کار رود.
به انگلیسی
برای حالت مفعولی از واژه Envied و برای حالت فاعلی از Envious استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه خالص عربی دارد. در زبان عربی فصیح، برای مفعول از «محسود» و برای فاعل از «حاسد» یا «مُحَسِّد» استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و روان فارسی آن شامل «مورد رشک قرار گرفتن»، «چشمخورده»، «بدخواسته شده» یا در حالت فاعلی «رشکبرنده» و «حسادتکننده» است.
در قرآن
واژه «محسد» با این وزن در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما ریشه سه حرفی آن (حسد) بارها به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۵ سوره فلق: «وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ» که به دوری از شر حسود اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات مذهبی، این مفهوم نمادی از انرژیهای منفی پیرامون انسان، چشمزخم، کینهتوزی آسیبرسان و فرجامِ داشتن نعمتی است که دیگران تاب دیدن آن را ندارند.
جمعبندی و توضیح کامل محسد شدن
عبارت «محسد شدن» یک ترکیب اشتقاقی با ریشه عربی (حسد) است که در زبان فارسی معیار و معاصر بسیار کمکاربرد است. این واژه بسته به حرکتگذاری سین (مُحَسَّد یا مُحَسِّد) میتواند دو روی یک سکه اخلاقی باشد؛ یعنی یا فرد مورد حسادت شدید قرار گرفته یا خودش به شدت دچار رشک و حسد شده است.
در بیشتر لغتنامهها و متون کهن، حالت مفعولی آن مدنظر است و در واقع با واژه رایجترِ «محسود شدن» هممعنی قلمداد میشود. با این حال، به دلیل عدم رواج در فارسی مدرن، کاربرد فراوانی در مکالمات روزمره ندارد و بیشتر در متون ادبی قدیم یا به عنوان یک واژه چالشی در جدولهای کلمات متقاطع دیده میشود.