یعنی چه
واژه قلائص در لغت جمع قلوص و به معنای شتران ماده جوان است. در نجوم نیز به یک خوشه ستارهای مشهور در صورت فلکی گاو (ثور) اطلاق میشود که به شکل عدد ۷ دیده میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت قَلائِص (یا در نگارش فارسی قلایص) خوانده میشود؛ به طوری که حروف قاف و لام دارای زبر (فتحه) و همزه دارای زیر (کسره) است.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش شترهای ماده جوان یا خوشه ستارهای صورت فلکی گاو، کلمه پنج حرفی قلائص یا قلایص است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بخش نجومی و خوشه ستارهای از واژه اساطیری Hyades استفاده میشود و برای معنای لغوی آن عبارتهای معادل شتر جوان به کار میرود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و جمع کلمه قلوص است. در متون نجومی و لغوی عربی به همین صورت برای توصیف ستارهها یا نسل شتران استفاده میشود.
به فارسی
معادل دقیق فارسی قدیمی این خوشه ستارهای در ایران باستان واژه اشترماذگان بوده است و برای معنای حیوانی آن، ترکیب شتران ماده جوان یا نابالغ استفاده میشود.
در قرآن
واژه قلائص در متن قرآن مجید به صورت مستقیم ذکر نشده است؛ با این حال واژگان عمومیتر مرتبط با شتر مانند ابل، ناقه و جمل در آیات مختلف قرآن به کار رفتهاند.
نماد چیست
در اسطورهشناسی باستان، این خوشه ستارهای نماد بارانآوری و رطوبت بوده است. در فرهنگ عرب بادیهنشین نیز شتران جوان نماد ثروت، پویایی و دارایی باارزش اقتصادی بالا به شمار میرفتند.
جمعبندی و توضیح کامل قلائص
واژه قلائص یک کلمه اصیل عربی و جمع واژه قلوص است. این کلمه در وهله اول کاربردی لغوی در زیستبوم عرب باستان داشته و به شترهای ماده جوان، بلندقامت و چابک اشاره میکند که در زندگی بادیهنشینان نماد ثروت، پویایی و ارزش اقتصادی بسیار بالا بودهاند.
در وجهه دوم و بسیار مشهورتر علمی، قلائص نام یک خوشه ستارهای باز در صورت فلکی ثور (گاو) است. منجمان باستان عرب این ستارهها را به گروهی از شتران ماده جوان تشبیه میکردند که به دنبال ساربان خود یعنی ستاره سرخ و درخشان دبران در حرکت هستند. در زبان فارسی کهن، به این خوشه ستارهای اشترماذگان میگفتند و در اساطیر یونانی نیز با نام هیادیس به معنای خواهران بارانآور شناخته میشد، چرا که طلوع آن با فصل بارندگی همزمان بود.