امطری یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل امطری

واژه «امطری» یک لفظ اصیل فارسی نیست، بلکه یک فعل امر از زبان عربی است که از ریشه ثلاثی «م ط ر» به معنی باران ساخته شده است. این کلمه در صیغه مفرد مؤنث مخاطب کاربرد دارد و معنای آن «ببار!» یا «باران بباران!» است. در زبان عربی، پدیده‌هایی مانند آسمان (السماء) یا ابر (السحابة) مؤنث مجازی محسوب می‌شوند، به همین دلیل در خطاب ادبی به آن‌ها از این صیغه استفاده می‌شود.

اگرچه خود این فرم خاص از کلمه در متن قرآن کریم عیناً تکرار نشده است، اما ریشه آن کاربرد فراوانی در آیات الهی دارد که اغلب به نزول باران رحمت یا باران عذاب اشاره می‌کنند. در ادبیات و اشعار فارسی نیز، این کلمه گاهی توسط شاعران آشنا به زبان عربی به عنوان نمادی از تمنای فیض، بخشش، دگرگونی معنوی و آغاز رویش دوباره طبیعت به کار رفته است.