یعنی چه
این عبارت به معنای «به سوی یا برای خدایی که شناختهشده نیست» یا «به نام یک خدای نامعلوم» است. این اصطلاح اشاره به خدایی دارد که هویت او برای پرستندگان یا جامعه مشخص نیست و در نظامهای چندخدایی برای اطمینان از خشنودی همه خدایان احتمالی به کار میرفته است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت روان و بر اساس ساختار نحوی فارسی به شکل [بِ خُ دا یِ نا شِ ناخ تِ] خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این نشانه دقیقاً ۱۵ حرف دارد.
به انگلیسی
عبارت اول به عنوان کتاب مشهور جان اشتاینبک اشاره دارد و عبارت دوم ترجمه دقیق کتیبه باستانی آتن در عهد جدید است.
به عربی
در ترجمههای عربی کتاب مقدس و متون فلسفی، از این عبارات برای رساندن مفهوم اصطلاح یونانی استفاده میشود.
در قرآن
در دیدگاه و الهیات قرآنی، خداوند با صفات و نامهای گوناگون (اسماء الحسنی) به طور کامل معرفی شده و برای مؤمنان «معروف» و شناختهشده است؛ از این رو تعابیری مانند خدای ناشناخته یا مجهول در متن قرآن جایگاهی ندارد.
نماد چیست
این عبارت نمادی از تلاش و جستوجوی همیشگی انسان برای درک امر قدسی بدون داشتن شناخت کامل از آن است. همچنین در ادبیات مدرن و رمان اشتاینبک، به پیوند غریزی انسان با زمین، طبیعت و نیروهای مهارناپذیر آن اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل به خدایی ناشناخته
عبارت «به خدایی ناشناخته» یک تعبیر اعتقادی، تاریخی و ادبی است که در زبان فارسی بیشتر به دو دلیل شناخته میشود؛ نخست به عنوان ترجمه اصطلاح یونانی «Agnostos Theos» که ریشه در فرهنگ آتن باستان دارد (زمانی که یونانیان برای جلوگیری از خشم خدایان نامعلوم محرابهایی میساختند) و در کتاب اعمال رسولان عهد جدید نیز به آن اشاره شده است.
دلیل دوم شهرت این عبارت در زبان فارسی، رمان معروف نویسنده آمریکایی، جان اشتاینبک، محصول سال ۱۹۳۳ است که با همین عنوان (To a God Unknown) ترجمه شده و داستان پیوند عمیق و نمادین انسان با زمین و آیینهای بدوی را روایت میکند؛ نام این رمان نیز از سرودههای کتاب مقدس هندوها (ریگودا) الهام گرفته شده است.
در مجموع، این عبارت نشاندهنده اقرار بشر به محدودیت دانش خود در برابر امر ماورایی و اشتیاق او برای پرستش و اتصال به نیرویی برتر است، حتی اگر نام، صفات یا هویت آن نیرو به طور کامل برای او عیان و آشکار نباشد.