یعنی چه
تلف گردیدن یک فعل مرکب در زبان فارسی است که به معنای تباه شدن، از دست رفتن مال یا دارایی، ضایع شدن و همچنین مردن و هلاک شدن انسان یا حیوان به کار میرود.
تلفظ
این واژه از دو بخش «تَلَف» (واژه عربی) و «گَرْدیدَن» (مصدر فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، «تلف گردیدن» (۹ حرف) یا «تلف شدن» است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این فعل در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از افعالی مانند perish برای جانداران و waste یا destroy برای اشیاء و اموال استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل تباه شدن، برباد رفتن، نیست شدن، ضایع گشتن و از بین رفتن است.
در قرآن
عین واژهٔ «تلف» یا مشتقات مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما مفاهیم مرتبط با آن مانند هلاکت (هَلَکَ) و نابودی در آیات متعددی ذکر شده و در فقه اسلامی مبنای «قاعده اتلاف» قرار گرفته است.
نماد چیست
در متون ادبی و اخلاقی، این عبارت اصطلاحاً نمادی از بیحاصل بودن، زوال داراییها، هدر رفتن عمر و یا تباهی تدریجی یک موقعیت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تلف گردیدن
عبارت «تلف گردیدن» یک فعل ترکیبی رایج در زبان و ادبیات فارسی است که از ترکیب واژه عربی «تلف» (به معنی تباهی و نابودی) با مصدر فارسی «گردیدن» ساخته شده است. این اصطلاح کاربرد دوگانهای دارد؛ هم برای زیانهای مادی و از دست رفتن اموال و داراییها (مانند تلف شدن مال) و هم برای مرگ و میر موجودات زنده و حیوانات بر اثر حوادث یا بیماری به کار میرود.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن مجید نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن نظیر هلاکت، فساد و زیان به وفور در آیات دیده میشود. این واژه در حقوق و فقه اسلامی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است و ریشهٔ اصلی «قاعده اتلاف» محسوب میشود که به جبران خسارتهای وارده به اموال دیگران اشاره دارد.