یعنی چه
منزجر کننده به ویژگی، رفتار، شیء یا حالتی اطلاق میشود که در روحیه یا حواس انسان حس شدید تنفر، ناخوشایندی و رمندگی ایجاد کند. این واژه در تداول زبان فارسی به معنای متنفرکننده و بیزارکننده به کار میرود.
در جدول
در حل جداول متقاطع، کلمه منزجر کننده دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به تعداد حروف مورد نیاز، واژههای هممعنی دیگری مانند مشمئزکننده، نفرتانگیز یا کریه نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی کلماتی مانند disgusting رایجترین معادل برای بیان حالت انزجار هستند و واژههای تخصصیتر مانند repulsive و loathsome برای شدتهای بالاتر بیزاری استفاده میشوند.
به عربی
هرچند ریشه اصلی این واژه از عربی (زجر) گرفته شده، اما در زبان عربی معاصر برای بیان مفهوم منزجرکننده از واژههایی چون مُقْزِز یا مُنَفِّر استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و سره در زبان فارسی یا ترکیبات توصیفی آن شامل واژههایی چون بیزارکننده، دلزدهکننده، ناگوار و نفرتآور است که مفهوم دوری جستن طبع انسان از یک پدیده را میرسانند.
نماد چیست
در نشانهشناسی تصویری و فضای مجازی، شکلکهای تهوع (🤢/🤮) و در محیطهای واقعی علامت جمجمه و دو استخوان (☠️) که نشاندهنده خطر و سمیت است، به عنوان نمادهای بصری امر منزجرکننده شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل منزجر کننده
واژه «منزجر کننده» صفت فاعلی ترکیبی در زبان فارسی است که ریشه بخش اول آن از مصدر «انزجار» در باب انفعال از ریشه عربی «زَجَرَ» (به معنی منع کردن و راندن) میآید. این واژه پس از ورود به زبان فارسی دچار تحول معنایی شده و امروزه به هر چیزی که در روان یا حواس پنجگانه انسان حالت اشمئزاز، بیزاری، دلزدگی و تنفر شدید ایجاد کند، اطلاق میشود.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه ترکیبی از اسم فاعل عربی و پسوند صفتساز فارسی است. در متون ادبی و کاربردهای روزمره، مترادفهای متعددی مانند مشمئزکننده، کریه، ناگوار و نفرتانگیز دارد و در نقطه مقابل، مفاهیمی چون خوشایند، دلپذیر، مطبوع و جذاب به عنوان متضادهای آن قرار میگیرند.
در حوزه مفاهیم دینی و قرآنی، گرچه این ترکیب فارسی عینا وجود ندارد، اما ریشه آن در قالب واژههایی چون «مُزدَجَر» (مایه هشدار و بازداشتن) دیده میشود؛ همچنین مفهوم بیزاری قلبی در آیاتی مانند آیه ۴۵ سوره زمر با فعل «اشمأزّت» بیان شده که در ترجمههای معتبر به منزجر شدن تعبیر گردیده است.