ظن بردن یعنی چه؟ تلفظ، در جدول و به انگلیسی

جمع‌بندی و توضیح کامل ظن بردن

عبارت «ظن بردن» یک مصدر مرکب رایج در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «ظن» (به معنی گمان و پندار) و مصدر فارسی «بردن» ساخته شده است. این اصطلاح بازگوکننده حالتی از ذهن است که کفه ترازو به سمت پذیرش یک احتمال سنگینی می‌کند، اما هنوز به مرحله قطعیت و یقین تام (۱۰۰ درصد) نرسیده است. در ریشه‌شناسی واژه ظن مشخص می‌شود که این کلمه در زبان عربی از واژگان اضداد است و می‌تواند مفاهیمی از شک ضعیف تا علم و یقین نزدیک به واقع را در بر بگیرد.

در فرهنگ قرآنی و اسلامی نیز این واژه کاربرد دوگانه دارد؛ از یک سو به عنوان گمان‌های بی‌پایه و سوءظن‌های گناه‌آلود نهی شده است و از سوی دیگر در معنای باور قلبی مستحکم و علم غیرمستقیم (مانند باور مؤمنان به معاد) ستایش شده است. در زبان فارسی معاصر، این واژه بیشتر در ادبیات مکتوب، متون قضایی و حقوقی (به معنای مظنون واقع شدن) و همچنین به عنوان یکی از پایه‌های حل جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد.