یعنی چه
واژهٔ «تقصیری» صفت نسبی ساخته شده از «تقصیر» است که به معنای مربوط به خطا، کوتاهی، یا سهلانگاری مفرط در انجام تکالیف و وظایف قانونی و اخلاقی به کار میرود. همچنین در مناسک حج، به عملِ کوتاهکردن مو یا ناخن جهت خروج از احرام اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [تَقْـ صـیـ ری] (taqṣīrī) میباشد.
در جدول
این کلمه در جدول کلمات متقاطع با تعداد ۶ حرف شناخته میشود و معمولاً در پاسخ به راهنماهایی همچون «منسوب به گناه و کوتاهی» یا «خطای ناشی از سهلانگاری» میآید.
به انگلیسی
در متون حقوقی و تخصصی زبان انگلیسی، واژگانی که مفهوم مسئولیت ناشی از کوتاهی یا رفتار خطاکارانه را برسانند برای این کلمه استفاده میشوند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفهوم از کلماتی استفاده میشود که بر وجود نقص، خطا یا اهمالکاری دلالت دارند.
به فارسی
از واژههای جایگزین فارسی و هممعنی با آن میتوان به تعابیری چون خطاکارانه، قصورآمیز، سهلانگارانه، مجرمانه، گناهآلود و همچنین عملِ کوتاهی و کمکاری اشاره کرد.
نماد چیست
این کلمه یک مفهوم انتزاعی مذهبی، حقوقی و اخلاقی است که نماد مادی خاصی ندارد، اما در متون مفهومی به عنوان نماد مسئولیت اخلاقی، کوتاهی انسان در وظایف و پذیرش عواقب خطا در برابر مفاهیمی چون برائت و بیگناهی شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تقصیری
واژهٔ «تقصیری» صفتی نسبی و برگرفته از ریشه عربی «ق ص ر» است که در زبان فارسی کاربردهای گوناگون حقوقی، اخلاقی و مذهبی دارد. در اصطلاح عمومی و حقوقی، این کلمه به امور یا رفتارهایی اشاره میکند که ناشی از سهلانگاری، کمکاری و خطای ارادی یا غیرارادی انسان هستند و در تضاد مستقیم با مفاهیمی مثل بیگناهی و برائت قرار میگیرند.
از سوی دیگر، این واژه در مناسک فقهی به عملِ پایان دادن به احرام حج از طریق کوتاهکردن مو یا ناخن مرتبط است. در ساختار کلمات متقاطع و جداول نیز به عنوان یک واژهٔ دقیقاً ۶ حرفی شناخته میشود که مفهوم اشتباه و گناه را تداعی میکند.
در مجموع، این اصطلاح برای توصیف وضعیتها یا مسئولیتهایی به کار میرود که بارِ خطا و کوتاهی را بر دوش فاعل آن قرار میدهند و نشاندهندهٔ پیامدهای اخلاقی یا قانونی یک رفتارِ قصورآمیز هستند.