یعنی چه
واژهٔ «هماورد» در زبان فارسی به معنای شخص یا طرفی است که در یک رقابت، مسابقه یا جنگ، همپایه و همتراز با دیگری قرار میگیرد و با او به مبارزه یا رقابت میپردازد.
تلفظ
این واژه به صورت فتحة اول (هَ)، میم و الف (ما) و فتحة واو و سکون را و دال (وَرْد) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ واژههایی چون «حریف، رقیب یا همجنگ» در قالب ۶ حرف، «هماورد» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن (ورزشی، ادبی یا نظامی) از این کلمات استفاده میشود.
به عربی
این کلمات در زبان عربی به عنوان نزدیکترین برگردانهای معنایی هماورد به کار میروند.
به فارسی
واژگان فارسی و رایجی که میتوانند به عنوان جایگزین یا مترادف دقیق هماورد استفاده شوند شامل همنبرد، همتراز و رقیب هستند.
نماد چیست
این کلمه نماد گیاهی یا جانوری ندارد، اما در ادبیات حماسی (مانند شاهنامه فردوسی) نماد رویارویی دو پهلوان همتراز، شجاعت و حریفی شایسته در میدان جنگ است.
جمعبندی و توضیح کامل هماورد
واژهٔ «هماورد» از کلمات اصیل، کهن و حماسی زبان فارسی است که از ترکیب دو بخش «هم» (به معنای اشتراک و برابری) و «آورد» (به معنای جنگ و کارزار) تشکیل شده است. این واژه از ریشهٔ فارسی میانه برآمده و در اصل به کسی اطلاق میشده که در میدان نبرد، توانایی مقابله با پهلوان مقابل را داشته و از نظر قدرت با او برابر بوده است.
امروزه کاربرد این واژه از بافت صرفاً نظامی و حماسی فراتر رفته و در حوزههای ورزشی، اجتماعی و رقابتهای مختلف به معنای رقیب سرسخت، حریف شایسته و همتا به کار میرود. هماورد نشاندهندهٔ تقابلی است که در آن هر دو طرف از نظر جایگاه یا توانایی در یک سطح قرار دارند.