یعنی چه
این عبارت در ادبیات کلاسیک کنایه از دنیا و گیتی فریبکار است که به دلیل بیوفایی و آسیب رساندن به انسان به گرگی حیلهگر تشبیه شده است؛ همچنین در معنای عام به فرد درندهخو، فریبکار و برهمزننده آرامش جامعه اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [گُ رْ گِ فِ تْ نِ گَ رْ] است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این مدخل در جدولهای کلمات متقاطع خودِ عبارت «گرگ فتنه گر» با ۹ حرف یا معادل کنایی آن یعنی «دنیا» و «گیتی» است.
به انگلیسی
بسته به کاربرد ادبی (کنایه از دنیا) یا کاربرد توصیفی (فرد مفسد) معادلهای متفاوتی دارد.
به فارسی
مترادفهای فارسی این ترکیب در دو حوزه ادبی و توصیفی شامل جهان مادی، دهر، مفسد، فتنهانگیز و درندهخو است.
در قرآن
خود این ترکیب در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما واژه «ذئب» (گرگ) در داستان حضرت یوسف و واژه «فتنه» به کرات در سورههای مختلف به معنی آزمایش، گمراهی و آشوب جامعه آمده است.
نماد چیست
در فرهنگ اساطیری و سنت ادبی ایران، گرگ نماد تاریکی، مکر و درندگی است. ترکیب آن با فتنهگر نمادی است از فریبندگی و بیوفایی دنیا که انسان را به دام مادیات و آزمونهای سخت میاندازد.
جمعبندی و توضیح کامل گرگ فتنه گر
عبارت ترکیبی «گرگ فتنهگر» یک اصطلاح لغتنامهای و کنایهٔ عمیق ادبی در زبان فارسی است. در متون کلاسیک و دیوان اشعار شعرا، این ترکیب غالباً در ستایش زهد و دوری از مادیات، به عنوان کنایهای از دنیا، گیتی فریبکار و دهر جفاپیشه به کار رفته است؛ چرا که جهان مادی مانند گرگی حیلهگر انسان را فریفته و به او آسیب میرساند.
از سوی دیگر، در نگاه عام و کاربردهای ثانویه، این عبارت یک ترکیب وصفی است که برای توصیف افراد مفسد، آشوبگر و حیلهگر استفاده میشود؛ کسانی که با باطنی درنده و ظاهری هوشمندانه، تفرقه و فتنه در جامعه ایجاد میکنند.