معنی
ژست به معنای وضعیت، جنبش یا حرکتی است که فرد به اعضای بدن خود بهویژه دستها و سر میدهد تا بتواند نیت، تفکر، احساس یا پیامی را بدون کلام یا در کنار کلام به دیگران منتقل کند. این واژه در زبان عامیانه گاهی به معنی تظاهر، قیافهگرفتن یا ادادروردن نیز به کار میرود.
یعنی چه
در اصطلاح عامیانه و روانشناسی، ژست یعنی همان زبان بدن یا تنگفتار که ابزاری برای ارتباط غیرکلامی است. وقتی کسی حرکتی خاص به بدن خود میدهد تا حالتی قهرمانانه، صمیمی، متکبرانه یا هنری را نشان دهد، در واقع در حال ژست گرفتن است.
مترادف
این کلمات در بافتهای مختلف سنتی و مدرن میتوانند به عنوان جایگزین واژه ژست استفاده شوند.
متضاد
واژه ژست به عنوان یک اسم ذات، متضاد مستقیم و واژگانی در زبان فارسی ندارد؛ اما در مفهوم استعاری و رفتاری، سادگی و رفتار بیتکلف در نقطه مقابل ژست گرفتن (به معنای تظاهر) قرار میگیرند.
هم خانواده
از آنجا که این واژه یک وامواژه فرانسوی است، هم-ریشه و همخانواده اشتقاقیِ سنتی در فارسی ندارد، اما ترکیبات فعلی و اصطلاحات مشتق شده از آن در زبان فارسی کاربرد دارند.
ریشه
این واژه از کلمه فرانسوی Geste وارد زبان فارسی شده است. ریشه نهایی آن به واژه لاتین Gesta یا Gestus بازمیگردد که به معنای «کار، عمل، انجام دادن یا نحوه حمل و حرکت بدن» بوده است.
جمله سازی
در جدول
در کلمات متقاطع، اگر طراح به دنبال کلمهای ۳ حرفی با معنی حرکت بدن یا قیافه باشد، خود واژه «ژست» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور حرکت دست و سر برای رساندن پیام باشد (Gesture) یا حالتی که فرد برای عکاسی به خود میگیرد (Pose)، معادل انگلیسی آن متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل ژست
واژه «ژست» یک وامواژه پرکاربرد از زبان فرانسوی است که به طور کامل در ادبیات روزمره و مکالمات فارسی جا افتاده است. این کلمه در اصل به معنای هرگونه حرکت یا وضعیت بدنی است که فرد برای انتقال پیام، احساس یا یک مفهوم غیرکلامی از آن استفاده میکند. در واقع، ژستها بخش عمدهای از تنگفتار یا همان زبان بدن را تشکیل میدهند و به انسانها کمک میکنند تا فراتر از کلمات با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
علاوه بر کاربرد ساختاری آن در ارتباطات و هنرهایی مانند سینما، عکاسی و تئاتر، واژه ژست در فرهنگ عامه فارسی متمایل به یک بار معنایی کنایهای نیز شده است. در بسیاری از مواقع، «ژست گرفتن» یا «ژست آمدن» به معنای تظاهر، خودنمایی، پُز دادن یا به خود گرفتن یک قیافه غیرواقعی به کار میرود تا فرد خود را در موقعیتی برتر یا متفاوت از آنچه هست نشان دهد.