یعنی چه
تعشق ورزیدن به معنای دچار عشق و دلباختگی شدید شدن، عاشقی کردن و آشکار کردن مهر و محبت به معشوق است. این عبارت شدت و ممارست در عمل عشقورزی را نشان میدهد.
تلفظ
این ترکیب از واژه عربی تَعَشُّق (با تشدید شین و ضمه) و فعل فارسی ورزیدن تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند «تعشق ورزیدن» (۱۰ حرف) یا مترادفهای آن مانند «عاشق شدن» باشد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم دقیق این عبارت در انگلیسی از افعالی که نشاندهنده ابراز عشق عمیق یا دلباختگی هستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای خالص فارسی این عبارت شامل کلماتی چون مهرورزی، دلباختگی داشتن، دوست داشتن عمیق و عاشقی کردن است.
در قرآن
واژه تعشق و ریشه «عشق» در متن قرآن کریم به کار نرفته است. در قرآن برای بیان مفاهیم محبت و دوستی شدید، از واژگانی مانند حُبّ، مَوَدَّت، رَحمت و شَغَف (مانند قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا) استفاده شده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عرفانی، تعشق ورزیدن نماد پاکبازی، فنا شدن در معشوق و برتری احساس و قلب بر عقل مصلحتاندیش است. به طور عام نیز با نمادهایی چون قلب سرخ، گل رز، و بلبل و پروانه پیوند دارد.
جمعبندی و توضیح کامل تعشق ورزیدن
عبارت «تعشق ورزیدن» یک مصدر مرکب ساختگی از ترکیب واژه عربی «تعشق» (از ریشه ع-ش-ق) و فعل اصیل فارسی «ورزیدن» است. این عبارت معنایی فراتر از یک دوست داشتن ساده را بازگو میکند و به ممارست، تکلف و شدت در ابراز مهر و دلبستگی عمیق قلبی اشاره دارد.
در ادبیات فارسی، به ویژه در متون عرفانی و اشعار شاعرانی چون مولوی، این مفهوم جایگاه ویژهای دارد و سیر و سلوکی را توصیف میکند که در آن عاشق با تمام وجود به سمت معشوق گام برمیدارد و در صفات او فانی میشود. اگرچه ریشه این کلمه در کتاب آسمانی قرآن دیده نمیشود، اما مفاهیم قرابتمندی چون حب شدید و شغف، بار معنایی آن را در فرهنگ اسلامی-ایرانی تقویت کردهاند.