یعنی چه
نام علمی دستهای از پرندگان کوچک، حشرهخوار و هواگرد از خانواده Apodidae است که شباهت ظاهری زیادی به پرستو دارند اما بالهایشان بلندتر و داسیشکل است. به دلیل اینکه این پرنده بیشتر زمان خود را در هوا میگذراند، پیشینیان بر این باور عامیانه بودند که غذای او باد است و به همین دلیل نامش را بادخورک گذاشتند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی به صورت بَادخُورَک است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه اصلی «بادخورک» دارای ۷ حرف است. با توجه به تعداد حروف خواسته شده، معادلهای سنتی آن مانند بادخور، بادخوار یا زازال نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این پرنده تندپرواز Swift میگویند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این پرنده از واژه السّمامة استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی به این پرنده Ebabil یا Ebabil kuşu میگویند که با مفهوم سنتی ابابیل در فرهنگ اسلامی گره خورده است.
به فارسی
این واژه کاملاً فارسی و مرکب است که از دو جزء «باد» و «خور» (بن مضارع خوردن) به همراه پسوند «ک» ساخته شده است. در متون قدیمی فارسی گاهی به آن زازال نیز گفته شده است.
نماد چیست
بادخورک در فرهنگ نمادشناسی مظهر آزادی و رهایی، سرعت، و پیوند میان زمین و آسمان است. از آنجا که پاهای بسیار کوتاهی دارد و به ندرت روی زمین مینشیند، آن را نماد جانداری میدانند که هرگز از آسمان دل نمیکند.
جمعبندی و توضیح کامل بادخورک
بادخورک پرندهای منحصربهفرد از راستهٔ بادخورکسانان است که به دلیل سبک زندگی خاص خود، یعنی گذراندن بخش عمدهٔ عمر در آسمان و در حال پرواز، توجه انسانها را از دیرباز به خود جلب کرده است. این پرنده در هوا غذا میخورد، جفتگیری میکند و حتی میخوابد و پاهای بسیار کوتاهش عملاً توانایی راهرفتن روی زمین را به او نمیدهند.
نامگذاری این پرنده در زبان فارسی ریشه در یک باور عامیانه و غیرعلمی کهن دارد؛ پیشینیان تصور میکردند که چون این پرنده همیشه در آسمان است، از باد تغذیه میکند. در لغتنامههای قدیمی، گاهی این پرنده با ابابیل تاریخی یا پرستو اشتباه گرفته شده است، اما از نظر زیستشناسی مدرن، بادخورکها متعلق به خانوادهای کاملاً متمایز با بالهای داسیشکل و کشیدهتر هستند.