معنی
واژه پستی بسته به تلفظ دارای دو معنی متفاوت است: پَستی (حاصل مصدر پست) به معنای نشیب، گودی، زمین فرود آمده، و در مفهوم معنوی به معنای دنائت، رذالت و سقوط اخلاقی است. پُستی (صفت نسبی) به معنای آنچه مربوط به اداره پست، چاپارخانه و ارسال مراسلات و امانات است.
یعنی چه
این واژه در معنای مادی به زمینهای کمارتفاع و گود در برابر بلندیها اشاره دارد و در معنای کنایی و اخلاقی، به رفتارهای ناپسند، دوری از کرامت انسانی، حقارت و فرومایگی شخصیتی دلالت میکند.
مترادف
متضاد
هم خانواده
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه پستی معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «نشیب»، «فرود»، «دنائت» یا «خواری» به کار میرود و دقیقاً از ۴ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی، در کاربردهای اخلاقی و مادی از کلماتی نظیر Baseness و Lowness استفاده میشود، در حالی که برای امور مرتبط با پست و مکاتبات، واژههای Postal و Mail به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل پستی
واژه پستی یک کلمه چندمعنایی در زبان فارسی است که ریشههای متفاوتی را در خود جای داده است. در حالت اول (پَستی)، واژهای با ریشه کاملاً ایرانی و پهلوی است که هم به صورت مادی در جغرافیا (به معنای نشیب و گودی در برابر بلندی) و هم به صورت کنایی در اخلاقیات (به معنای دنائت، فرومایگی و دوری از فضایل انسانی) به کار میرود. این مفهوم در ادبیات عرفانی نماد مادیگرایی، نفس اماره و تنزل مرتبه انسان است.
در حالت دوم (پُستی)، این واژه صفت نسبی مأخوذ از واژه فرانسوی Poste است و به تمام امور مربوط به خدمات چاپارخانهای، ارسال نامهها، مرسولات و اداره پست اشاره دارد. بنابراین، شناخت دقیق این واژه مستلزم توجه به بافت متن و لحن ادای آن است تا معنای مادی، اخلاقی یا اداری آن به درستی درک شود.