معنی
واقعه در لغت به معنای رویداد، پیشامد، حادثه و اتفاق است. در کاربردهای قدیمیتر به جنگ یا مرگ نیز واقعه میگفتند و در متون دینی و قرآنی، این واژه اشاره به رستاخیز و قیامت دارد.
یعنی چه
عبارت واقعه به هر نوع حادثه یا پدیدهٔ واقعی که محقق شده یا بهزودی رخ میدهد، دلالت دارد. این واژه بار معنایی جدی و گاهی ناگوار دارد و نماد حتمیت و ناگزیری یک اتفاق است.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه واقعه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل حادثه، رویداد یا پیشامد به کار میرود و یک کلمه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
برای ترجمه واقعه به زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن از واژگانی چون event (برای رخدادهای مهم) یا incident (بیشتر برای حوادث و پیشامدهای ناگوار) استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی و از ریشه (و ق ع) است. در زبان عربی به صورت واقِعة (با جمع وقایع) یا حادِثَة به کار میرود.
به فارسی
برابرها و معادلهای اصیل فارسی واژه واقعه شامل کلماتی مانند رویداد، پیشامد، رخداد، سرگذشت و کارساز هستند که میتوانند در متن جایگزین آن شوند.
جمعبندی و توضیح کامل واقعه
واژه «واقعه» از ریشه عربی «وقوع» گرفته شده و صفت مؤنث «واقع» است که در زبان فارسی به عنوان اسم معنی کاربرد فراوانی دارد. این کلمه به هرگونه حادثه، رویداد یا پیشامد جدی اشاره میکند و اغلب بار معناییِ رخدادی مهم، تکاندهنده یا ناگزیر را با خود به همراه دارد.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، «الواقعه» نام سوره پنجاهوششم قرآن کریم است و به عنوان یکی از نامهای صریح روز قیامت شناخته میشود؛ حادثهای عظیم و محتوم که ساختار جهان را دگرگون میسازد. همچنین در اصطلاح عرفانی، به حقایق و مکاشفاتی که بر قلب سالک فرود میآید، واقعه میگویند.
به طور کلی، این واژه در ادبیات عمومی و رسمی نمادی از «حتمیت»، «تغییر بزرگ» و «رخدادهای تعیینکننده تاریخ» است و مترادفات فارسی آن مانند رویداد و پیشامد، به خوبی مفهوم پویایی و جریان داشتن حوادث در زندگی را بازگو میکنند.