یعنی چه
الظنون در زبان عربی جمعِ کلمهٔ «ظَنّ» است و به معنی گمانها، پندارها، حدسها و شکوک به کار میرود؛ یعنی افکار و اعتقاداتی که بر پایهٔ یقین و قطعیت نیستند.
تلفظ
این کلمه با الف و لام تعریف به صورت «اَلظُّنون» (با ضمه روی ظاء و نون اول) تلفظ میشود. در خواندن، حرف لام به دلیل شمسی بودنِ «ظ» خوانده نمیشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژهٔ «الظنون» به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنماهایی مثل «گمانها» یا «پندارهای عربی» استفاده میشود.
به انگلیسی
با توجه به بافتار متن، میتوان از معادلهای جمع انگلیسی که مفاهیمی مثل حدس، شک و گمان را میرسانند، استفاده کرد.
به عربی
واژهٔ الظنون خود یک کلمهٔ اصیل عربی از ریشه «ظ ن ن» است که مترادفهایی چون الشکوک و الأوهام دارد.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، کلماتِ جمعی نظیر «گمانها»، «پندارها»، «شکوک» و «خیالها» هستند.
در قرآن
این واژه دقیقاً با رسمالخط خاص «الظُّنُونَا» (با الف زائد برای رعایت فواصل آیات) در آیه ۱۰ سوره مبارکه احزاب آمده است: «وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا»؛ یعنی: و دربارهٔ خدا گمانهای گوناگون [باطلی] میبردید. در فرهنگ قرآنی، ریشه ظن بسته به سیاق، گاه به معنی شک و گاه به معنی یقین قلبی است.
نماد چیست
الظنون در اصطلاح و ادبیات، نمادِ مفهوم شناختیِ عدم قطعیت، نوسان ذهن میان شک و یقین، اضطراب فکری و رو آوردن به پندارهای ناپایدار و غیرمستند به جای حقیقتِ روشن است.
جمعبندی و توضیح کامل الظنون
واژهٔ «الظنون» (با ضم ظاء) در زبان عربی شکل جمعِ کلمهٔ «ظنّ» است و به مفهومِ گمانها، پندارها، حدسها و باورهای غیرقطعی اشاره دارد. این اصطلاح در اصل از ریشهٔ ثلاثی «ظ ن ن» گرفته شده که بر عدم اطمینان و وثوق دلالت میکند؛ هرچند که در زبان عربی صفتِ مفردهٔ «ظَنُون» (با فتح ظاء) به معنای شخص یا چاه و دینِ نامطمئن نیز کاربرد دارد.
این واژه در قرآن کریم نیز به شکلِ خاصِ «الظُّنُونَا» در سوره احزاب به کار رفته است که به سرگشتگی و گمانهای گوناگون و باطلِ برخی افراد در شرایط بحرانی اشاره میکند. در ادبیات و کاربردهای تفسیری، الظنون بازتابدهندهٔ حالتهای روحی و ذهنیِ سرشار از تردید، اضطراب فکری و تکیه بر اوهام به جای حقایق ملموس و یقینی است.
در ساختار جدول و لغتنامه، این کلمه به عنوان یک واژهٔ ۶ حرفی شناخته میشود که مترادفهای متعددی نظیر شکوک، اوهام، احتمالات و حدسها دارد و متضاد آن کلماتی مثل یقینها، حقایق و متیقنات هستند.