معنی
محر در ریشههای لغوی و متون کهن عربی به چند معنای محدود به کار رفته است؛ از جمله به عنوان صفت برای روزهای بسیار داغ و سوزان، صاحب شتران تشنه، و در برخی ساختهای واژگانی به معنای وسیله یا دستگاه تولید حرارت و گرمکننده.
یعنی چه
این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد زندهای ندارد، اما از نظر مفهومشناسی لغوی، دلالت بر شدت حرارت، روزهای داغ تابستانی یا مفاهیم مرتبط با دستگاههای دماسنج و گرمایشی در متون قدیمی عربی دارد.
مترادف
واژههایی که از نظر معنایی با جنبههای مختلف محر همپوشانی دارند.
متضاد
کلماتی که مفهوم مخالف گرما، حرارت و سوزان بودن را میرسانند.
هم خانواده
واژگان مشتق شده از ریشه سه حرفی (ح-ر-ر) که با مفهوم گرما و شدت در ارتباط هستند.
ریشه
ریشه این واژه عربی است و از مصدر ثلاثی مجرد (ح-ر-ر) به معنای داغ شدن، شدت یافتن گرما و حرارت گرفتن مشتق شده است.
تلفظ
در متون لغوی بسته به نوع کاربرد به صورت مُحِرّ (با تشدید راء به معنای روز گرم) یا مِحر ثبت شده است.
در جدول
در سوالات جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۳ حرف دارد و معمولاً به عنوان طراحان برای معادل «روز گرم» یا «ابزار گرمایشی کهن» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه بر اساس دو رویکرد معنایی ابزار حرارتی و وضعیت آب و هوایی.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه به زبان فارسی معیار، کلماتی نظیر «روز داغ و سوزان» یا «وسیله گرمایشی» است.
جمعبندی و توضیح کامل محر
واژه «محر» یک واژه کمکاربرد، نادر و کهن با ریشه عربی است که در زبان فارسی امروز به صورت مستقل یا زنده کاربرد ندارد. این کلمه از ریشه (ح-ر-ر) مشتق شده و در اصطلاح لغوی به معنای روزی بسیار داغ و سوزان یا ابزاری برای تولید گرما و حرارت به کار میرود.
به دلیل شباهت آوایی و املایی، نباید این واژه را با کلمات رایجی نظیر مهر، محراب، محرم یا محار اشتباه گرفت. اهمیت این کلمه بیشتر در حل جدول کلمات متقاطع و بررسی متون کهن لغوی و عربی است.