یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح تخصصی در صنایع موشکی و علوم نظامی است. به ویژگی یا قابلیتی در برخی پرتابهها و موشکها اشاره دارد که پس از شلیک، به هیچگونه هدایت یا کنترل مداوم از سوی کاربر، خلبان یا اپراتور نیاز ندارند و سیستم هدایت داخلی موشک تا زمان اصابت، کار ردیابی هدف را انجام میدهد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژگان مجزای فارسی یعنی «آتَش» (با فتح ت و شین ساکن) و «رَها» (با فتح ر) به همراه واو عطف مخفف (وُ / o) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوالات نظامی، این اصطلاح ۷ حرفی به عنوان معادل تکنولوژی موشکهای نسل جدید یا خودهدایتشونده به کار میرود.
به انگلیسی
در اصطلاح نظامی بینالمللی از این مفهوم با عنوان دقیق Fire-and-forget یاد میشود که به معنای «شلیک کن و فراموش کن» است.
به ترکی
در صنایع دفاعی و زبان ترکی استانبولی، این قابلیت نظامی را به صورت تحتاللفظی «At ve unut» ترجمه کرده و به کار میبرند.
به فارسی
در واژهگزینیهای نظامی فارسی، علاوه بر ترکیب «آتش و رها»، اصطلاح «شلیککن و فراموشکن» و همچنین عبارت «خودهدایتشونده» به عنوان برابر ملموستر این فناوری استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و دکترین نظامی مدرن، این عبارت نمادی از هوشمندسازی تسلیحات، افزایش چشمگیر سرعت عمل در عملیاتها، کارایی بالای تکنولوژی دیجیتال و در نهایت حفظ جان نیروهای خودی از طریق ترک سریع محل شلیک است.
جمعبندی و توضیح کامل اتش و رها
عبارت «آتش و رها» برخلاف ظاهر شاعرانه یا ادبیاش، یک اصطلاح کاملاً تخصصی، مدرن و نظامی در زبان فارسی است. این واژه در واقع یک گرتهبرداری یا ترجمه تحتاللفظی از اصطلاح انگلیسی Fire-and-forget است که در دهههای اخیر وارد ادبیات دفاعی و صنایع موشکی شده است. پیش از این کاربرد، چنین ترکیبی به صورت یک اصطلاح واحد در فرهنگهای لغت سنتی فارسی وجود نداشت و تنها از کنار هم قرار گرفتن دو کلمه مستقل «آتش» و «رها» تشکیل میشد.
در حوزه فناوریهای نظامی، این اصطلاح توصیفکننده نسل پیشرفتهای از موشکها و پرتابهها است که به سیستمهای راداری، حرارتی یا جیپیاس داخلی مجهز هستند. این تسلیحات به اپراتور یا خلبان این امکان را میدهند که بلافاصله پس از فشردن دکمه شلیک، موقعیت را ترک کند یا به سراغ هدف بعدی برود، چرا که خودِ موشک مسیرش را تا برخورد قطعی اصلاح و دنبال میکند. این موضوع مانع از رهگیری محل شلیک توسط دشمن میشود.