یعنی چه
در لغت به معنای کسی است که با دیگری در یک کاسه و ظرف غذا شریک میشود. در مفهوم کنایی و مجاز، به دوست نزدیک، همدم، انیس و شریک در کار یا زندگی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت فتحة اول برای «ه» و سکون «م»، متبوع با واژهٔ کاسه با کسرهٔ پايانی است.
در جدول
پاسخ دقیق و ۱۲ حرفی در جدول برای این واژه، خودِ تعبیر «هم کاسه همکاسه» است. واژگان همسفره و همغذا نیز به عنوان گزینههای فرعی کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به کسی که با شما غذا میخورد یا در یک ظرف شریک است از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژهٔ «أکیل» یا «مؤاکل» دقیقاً به معنای فردی است که در خوردن غذا با شخص دیگر همراه و همسفره میشود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای اصیل فارسی این واژه شامل عباراتی چون همسفره، همخور، همخوراک، انیس، رفیق و همنشین صمیمی است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک فارسی، همکاسه بودن نماد صمیمیت و نزدیکی اجتماعی است؛ اما در اشعار بزرگان گاه به عنوان نمادی از «یارانِ روزِ خوشی» و رفاقتهای سطحی (در مقابل یارانِ همکیسه و وفادار) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل هم کاسه همکاسه
واژهٔ «همکاسه» یک ترکیب کاملاً فارسی و کهن است که از پیشوند اشتراک «هم» و واژهٔ «کاسه» (با ریشه پهلوی کاسوک) ساخته شده است. این کلمه در معنای نخستین خود به افرادی اطلاق میشد که به دلیل صمیمیت یا محدودیتهای گذشته، از یک ظرف مشترک غذا میخوردند و به اصطلاح همسفره و همغذا بودند.
در ادبیات فارسی و عرف جامعه، این واژه رفتهرفته بار معنایی کنایی به خود گرفت و به مجاز برای توصیف دوستان نزدیک، همدمان و شرکای زندگی استفاده شد. سعدی، سنایی و خاقانی در اشعار خود از این تعبیر بهره بردهاند تا مرز میان دوستان واقعی و یارانِ سطحی دورانِ خوشی را آشکار کنند.
این اصطلاح در متون دینی مانند قرآن عیناً به کار نرفته، هرچند مفهوم همراهی در غذا مورد توجه بوده است. امروزه کاربرد این واژه بیشتر جنبه ادبی و کنایی دارد و در جداول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک عبارت ۱۲ حرفی مد نظر طراحان قرار میگیرد.