یعنی چه
این واژه در لغت به معنای هر چیز مایعی است که روان شده و بریزد، اما در اصطلاح فقهی و قرآنی، به خونی گفته میشود که در زمان ذبح یا مجروح شدن حیوان، با فشار و به صورت روان از بدن خارج میشود. این واژه واژهای کلاسیک و دینی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح مِیم، سكون سِین، ضم فاء و تنوین نصب در آخر به صورت «مَسْفُوحاً» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن و متون اسلامی، برای رساندن معنای این واژه معمولاً از ترکیبات مربوط به خونِ ریختهشده استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح، مترادفهای این کلمه شامل مواردی است که بر جریان داشتن و ریختن مایعات دلالت میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه کلماتی چون «روانشده»، «جاری» و «خونِ جهنده» هستند که در متون کهن فقهی به کار رفتهاند.
در قرآن
این کلمه تنها یکبار در قرآن کریم و در جریان شمارش خوراکیهای حرام ذکر شده است. خداوند در این آیه خونی را که هنگام ذبح با جهش خارج میشود، نجس و حرام اعلام میکند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و فقهی، این واژه نماد و نشانگر خونی است که مصرف آن به طور قطعی تحریم شده است و دلالت بر تسهیل احکام برای مسلمانان دارد، زیرا خونِ باقیمانده در بافتهای گوشت را حلال میشمارد.
جمعبندی و توضیح کامل مسفوحا
واژه «مَسفوحاً» یک اصطلاح قرآنی و فقهی با ریشه عربی (س ف ح) است که به معنای ریختهشده و جاریشده میباشد. کاربرد اصلی و شهرت این کلمه به آیه ۱۴۵ سوره انعام بازمیگردد که در آن اصطلاح «دَماً مَسْفُوحاً» به معنای خونی است که در زمان ذبح حیوان با جهش و به صورت روان بیرون میریزد.
بر اساس فقه اسلامی، این نوع خون نجس و خوردن آن حرام است. تبیین این کلمه در قرآن اهمیت بالایی دارد، چرا که مفسران معتقدند قید «مسفوحاً» حکم را آسان کرده است؛ به این معنا که تنها خون جاریشده نجس است و ذرات خونی که پس از ذبح در مویرگها و لابلای گوشت حیوان باقی میماند، پاک و قابل خوردن است.