یعنی چه
ناقور در لغت به معنی بوق، شیپور یا ساز بادی بزرگی است که صدایی بسیار بلند، کوبنده و نافذ دارد. در اصطلاح دینی و فرهنگ اسلامی، این واژه به همان «صور اسرافیل» اشاره دارد که در آستانه قیامت نواخته میشود و جهان مادی را دگرگون میسازد.
تلفظ
این واژه به صورت «ناقور» (با الف ممدوده و ضمه روی حرف قاف) تلفظ میشود و ریشه آن از ماده عربی «نقر» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «شیپور قیامت» یا «بوق بزرگ»، واژه پنج حرفی «ناقور» مد نظر است. همردیفهای آن نیز کلماتی چون صور، کرنا و بوق هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم لغوی ناقور از واژههای Trumpet یا Bugle استفاده میشود و در متون الهیات برای اشاره به مفهوم قیامت، عبارت Judgment Day Trumpet به کار میرود.
به عربی
واژه ناقور خود ریشه عربی دارد و از ماده «نقر» به معنی کوبیدن گرفته شده است. در زبان عربی فصیح و قرآن، الصّور رایجترین مترادف آن در مباحث فرجامشناسی است.
در قرآن
کلمه ناقور یکبار در قرآن کریم در سوره مدثر آیه ۸ به صورت «فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ» تجلی یافته است. این آیه اشاره به زمانی دارد که در صور دمیده میشود و مفسران آن را نفخ صور دوم و نشانه پایان جهان مادی و آغاز رستاخیز بزرگ میدانند.
نماد چیست
ناقور در ادبیات اسلامی و متون کهن نماد تحول کیهانی، درهمپیچیده شدن جهان، بیداری از غفلت و فراخوان بزرگ الهی برای حسابرسی اعمال انسانهاست. صوتی است که سکوت مرگبار جهان را میشکند.
جمعبندی و توضیح کامل ناقور
واژه «ناقور» یک واژهٔ قرآنی با ریشهٔ عربی (از ماده نقر به معنای کوبیدن) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در لغت به معنای بوق یا شیپور بزرگی است که صدایی بسیار نافذ و کوبنده دارد؛ صدایی که گویی پرده گوش را میشکافد و در مغز فرو میرود.
در اصطلاح مذهبی و فرجامشناسی اسلامی، ناقور دقیقاً مترادف با «صور اسرافیل» است. کاربرد اصلی و شهیر آن در آیه ۸ سوره مدثر است که نمادی از پایان یافتن جهان مادی، برپایی قیامت و زنده شدن مردگان به شمار میرود. در فرهنگ و ادبیات فارسی نیز هرگاه سخن از هشدار نهایی، بیداری بزرگ یا آغاز رستاخیز باشد، از این واژه یاد میشود.