یعنی چه
این واژه به معنای هر امر، فرایند یا پدیدهای است که قطع نشده و همچنان در طول زمان یا مکان پیش میرود؛ وضعیتی که مستمر و پایدار باقی میماند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتحة الف ابتدا، دال مفتوح، میم مکسور و در نهایت واژهٔ دار است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ اصلی برای این مفهوم واژهٔ «ادامه دار» با ۸ حرف است. همچنین واژههای هممعنی مانند مداوم یا مستمر نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار متن، از صفتهای متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای مشتق از ریشههای د و م یا و ص ل برای این معنا به کار میروند.
به فارسی
برابرهای فارسی و رایج این واژه شامل کلماتی چون پیوسته، دنبالهدار، همیشگی، متوالی و لاینقطع است که بر عدم انقطاع دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل ادامه دار
واژهٔ «ادامهدار» یک صفت مرکب تبعی در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ «ادامه» (ریشه عربی د و م) و پسوند فاعلی «دار» (از مصدر داشتن) ساخته شده است. این کلمه برای توصیف جریانها، رویدادها یا حالتهایی به کار میرود که بدون وقفه یا برش، در بستر زمان یا مکان رو به جلو حرکت میکنند.
اگرچه این ترکیب اسمی به این شکل در متون کهن یا قرآن مجید دیده نمیشود، اما ریشه و همخانوادههای آن مانند «دائم» و «مداومت» کاربرد وسیعی در ادبیات و متون دینی دارند. این مفهوم انتزاعی در دنیای مدرن امروزی معمولاً با نشانههایی چون خط ممتد یا نماد ریاضی بینهایت نمایش داده میشود که گویای پایایی و جاودانگی یک وضعیت است.