معنی
واژه میهن در زبان فارسی به معنای کشور محل تولد، سرزمین مادری و زادبوم است. در متون کهن و ادبیات فارسی، این واژه گاهی به معنای خانه، اقامتگاه و مسکن نیز به کار رفته است و حس عمیق تعلق خاطر و هویت ملی را بازگو میکند.
یعنی چه
عبارت میهن اشاره به مرز و بوم و جغرافیایی دارد که یک قوم یا ملت در آن زندگی میکنند، تاریخ مشترکی را شکل میدهند و نسبت به حفظ و آبادانی آن تعهد و وابستگی عاطفی دارند.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه ریشه در زبانهای ایرانی باستان دارد. در زبان پهلوی یا همان فارسی میانه به صورت «mēhan» به معنای خانه، جایگاه و مسکن بوده و از ریشه اوستایی «مایثنا» (maēθana) به معنی اقامتگاه و زادگاه گرفته شده است.
جمله سازی
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، اگر طراح به دنبال پاسخ چهار حرفی برای واژههایی چون وطن، زادگاه یا کشور مادری باشد، کلمه «میهن» یکی از اصلیترین گزینههاست.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل میهن
واژه «میهن» یکی از اصیلترین و ریشهدارترین کلمات در زبان فارسی است که فراتر از یک مرز جغرافیایی، بار عاطفی و هویتی عمیقی را به دوش میکشد. این کلمه که از واژگان ایران باستان و زبان پهلوی به یادگار مانده، در اصل به معنای خانه و محل سکونت بوده و به مرور زمان به معنای سرزمین مادری و کل کشور بسط یافته است.
در فرهنگ و ادبیات ایرانی، میهن جایگاه والایی دارد و اغلب به «مادر» تشبیه میشود که نشاندهنده نقش پناهگاه بودن، زایندگی و لزوم مراقبت و فداکاری برای آن است. این واژه نماد همبستگی ملّی، تاریخ مشترک و فرهنگ غنی مردمی است که در یک خاک ریشه دارند.