معنی
در لغتنامهها غیرت به معنای رشک، حسد، حمیت و غضب در دفاع از محبوب آمده است. در اصطلاح، نیرویی درونی است که انسان را به محافظت شدید از حریمِ حقِّ اختصاصی خود در برابر ورود دیگران وادار میسازد.
یعنی چه
غیرت دگرگون شدن حال و چهره انسانِ غیور در هنگام دیدن ستم یا ورود بیگانه به حریم پاک محبوب است که او را به ایستادگی و مقاومت برمیانگیزد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
دو دیدگاه علمی برای اشتقاق آن وجود دارد؛ یکی از واژه «غَیر» به معنی دیگرزدایی و پاک کردن حریم محبوب از حضور شخص دیگر، و دیگری از واژه «تَغَیُّر» به دلیل دگرگون و متغیر شدن رنگ و چهره انسان در هنگام دفاع.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به سوالاتی با عنوان 'رشک و حسد'، 'حمیت و مردانگی' یا 'پاسداری از ناموس' معمولاً کلمه چهار حرفی 'غیرت' است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژهای که دقیقاً تمام بار فرهنگی 'غیرت' را دوش بکشد وجود ندارد، اما بسته به متن از کلماتی چون Honor (شرافت)، Zeal (حمیت و شور) یا ترکیبات توصیفی استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل غیرت
واژه غیرت در فرهنگ فارسی و اسلامی جایگاه بسیار والایی دارد. این کلمه نشاندهنده یک نیروی درونی و حساسیت اخلاقی است که فرد را به محافظت و پاسداری از ارزشهای مادی و معنوی خود مانند خانواده، ناموس، وطن و دین وا میدارد. در ادبیات کلاسیک و عامه، غیرت نماد مردانگی و شرف است و در نمادهای حیوانی، موجوداتی مانند شیر یا عقاب به دلیل حراست شدید از قلمرو خود، مظهر آن به شمار میروند.
از نظر ریشهشناسی، این واژه عربی بوده و با مفاهیمی چون دیگرزدایی (پاک کردن حریم از حضور غیر) یا تغییر (دگرگون شدن حال فرد هنگام دفاع) پیوند دارد. گرچه خود این کلمه به صورت صریح در قرآن نیامده، اما مفاهیم همبستر با آن مانند «الحَمِیَّة» (در وجه مثبت آن) و دستور به حفظ حدود الهی، تاییدکننده این ویژگی ارزشمند هستند؛ همانطور که در احادیث نبوی صراحتاً آمده است که خداوند خود غیور است و انسانهای غیرتمند را دوست دارد.
در کاربردهای مدرن، این واژه گاهی بار معنایی متفاوتی به خود میگیرد؛ به طوری که وجه مثبت آن معطوف به حراست، مسئولیتپذیری و شرافت است و وجه افراطی یا نادرست آن ممکن است به شکل کنترلگری یا تعصب کورکورانه تعبیر شود. با این حال، اصالت این واژه همچنان بر پایه حفظ حریمهای انسانی و اخلاقی استوار است.