معنی
واژه وداع در زبان فارسی به معنای خداحافظی کردن، طلب سلامت کردن برای مسافر و جدا شدن از عزیزان در زمان سفر یا فراق است که معمولاً با بار احساسی و عاطفی عمیقی همراه میشود.
یعنی چه
در مفهوم عمیقتر، وداع یعنی سپردن فردِ رهسپار به آرامش و امنیت. این واژه در ادبیات برای لحظات پایانی دیدار، فراق و جداییهای موقت یا ابدی به کار میرود.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه عربی «و د ع» وام گرفته شده است. اصل معنایی این ریشه در زبان عربی به معنای «رها کردن، ترک کردن و به آرامش رسیدن» است که در سیر تحول زبانی به معنای بدرود گفتن و خداحافظی به کار میرود.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، برای راهنمای «خداحافظی یا بدرود»، واژه ۴ حرفی «وداع» یکی از اصلیترین و رایجترین پاسخها به شمار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژههای Farewell و Goodbye دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم وداع و خداحافظی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل وداع
واژه «وداع» یکی از مفاهیم پرکاربرد و عاطفی در فرهنگ و ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه در اصل از ریشه سهحرفی «ودع» به معنی ترک کردن و رها کردن گرفته شده و نوعی تفأل به آرامش و سلامت مسافر در زمان بازگشت است. در ادبیات فارسی، وداع معمولاً با نمادهایی چون آب ریختن پشت سر مسافر یا گریه فراق همراه است و بار معنایی حزنانگیزی دارد.
جالب است بدانید که ریشه این واژه در قرآن کریم نیز ۴ بار به کار رفته است؛ از جمله در آیه معروف «مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ» در سوره ضحی که به معنای رها نکردن و ترک نکردن پیامبر توسط خداوند است. این کلمه در بازیهای جدول نیز به عنوان یک پاسخ چهارحرفی برای مفاهیمی چون بدرود و خداحافظی کاربرد فراوانی دارد.