یعنی چه
نفرین اوندین اصطلاحی اسطورهای و پزشکی است. در این بیماری نادر نورولوژیک، مرکز کنترل خودکار تنفس در مغز دچار نقص میشود؛ بیمار در بیداری به راحتی نفس میکشد اما با رفتن به خواب، مغز تنفس را فراموش کرده و بدون دستگاه کمکتنفسی، خطر خفگی وجود دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «نِفرینِ اوندین» است که کلمه اوندین برگرفته از نام فرانسوی Ondine است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش بیماری که بیمار در خواب نفس کشیدن را فراموش میکند یا نام دیگر سندرم هیپوونتیلاسیون مرکزی، عبارت «نفرین اوندین» با ۱۱ حرف است.
به انگلیسی
در متون علمی و انگلیسی به طور اصطلاحی از Ondine's curse و در اصطلاح پزشکی مدرن از اختصار CCHS استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این اصطلاح دقیقاً به صورت Ondine'nin laneti ترجمه و شناخته میشود.
به فارسی
معادل رسمی و علمی این عبارت در زبان فارسی، «سندرم کاهشدمی مرکزی» یا «سندرم هیپوونتیلاسیون مرکزی» است که پزشکان به دلیل بار منفی کلمه نفرین، از آن استفاده میکنند.
در قرآن
نفرین اوندین یک اصطلاح کاملاً مدرن پزشکی و برگرفته از اساطیر اروپایی (ژرمن و فرانسوی) است و هیچگونه ریشه، ارتباط یا اشارهای در متن قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
در ادبیات و اسطورهشناسی، این عبارت نماد مجازات ماورایی و بهای سنگین خیانت در عشق است. در مفهوم عمومی و پزشکی، نماد مرگ خاموش و وابستگی مطلق زندگی به تنفس آگاهانه و ارادی انسان است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Ondine ریشه در زبان لاتین (Unda به معنی موج و آب) دارد. این اصطلاح از نمایشنامه فرانسوی اوندین اثر ژان ژیرودو وام گرفته شده است؛ جایی که یک پری آب، همسر پیمانشکن خود را نفرین میکند تا در خواب نفس کشیدن را فراموش کند و بمیرد.
جمعبندی و توضیح کامل نفرین اوندین
اصطلاح «نفرین اوندین» (Ondine's Curse) ریشه در اساطیر اروپایی دارد و داستان پری دریایی یا روح آبی را روایت میکند که معشوقه پیمانشکن خود را مجازات میکند. بر اساس این نفرین، مرد تا زمانی که بیدار است نفس میکشد، اما به محض آنکه به خواب برود، سیستم تنفسی او از کار افتاده و جان میبازد. امروزه در علم پزشکی، این نام به یک بیماری بسیار نادر و خطرناک مغزی-نورولوژیک به نام «سندرم هیپوونتیلاسیون مرکزی مادرزادی» (CCHS) اطلاق میشود.
در این بیماری، مرکز کنترل خودمختار و اتوماتیک تنفس در مغز دچار نقص یا جهش ژنتیکی (در ژن PHOX2B) شده است. افراد مبتلا در حالت بیداری به طور کاملاً ارادی و عادی نفس میکشند، اما سیستم عصبی آنها در هنگام خواب توانایی فرستادن سیگنال خودکار تنفس را از دست میدهد. به همین دلیل این بیماران برای زنده ماندن در شب و هنگام خواب، به طور مطلق وابسته به دستگاههای کمکتنفسی (ونتیلاتور) هستند تا دچار خفگی و مرگ خاموش نشوند.