یعنی چه
پولس حواری (که به پولس رسول نیز شهره است) از مهمترین شخصیتهای صدر مسیحیت و تئوریسین اصلی این آیین به شمار میرود. او اگرچه هرگز عیسی مسیح را در زمان حیاتش ندیده بود، اما پس از یک مکاشفه تغییر آیین داد و به مبلغ اصلی مسیحیت در میان غیریهودیان تبدیل شد. نام اصلی وی «شاول» بود و بخش بزرگی از کتب عهد جدید را نامههای او تشکیل میدهند.
تلفظ
این ترکیب به صورت پُولُس (Pou-los) حَوارِی (Ha-vaa-ri) تلفظ میشود. واژه پولس ریشهای لاتین و یونانی دارد و حواری نیز واژهای کهن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان یکی از نویسندگان عهد جدید یا مبشر بزرگ مسیحیت، واژه «پولس حواری» (با ۹ حرف) یا «شاول» و «پولس رسول» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از او با عنوان Paul the Apostle (پولس رسول) یا Saint Paul (قدیس پولس) یاد میشود.
به فارسی
ریشه لغوی «پولس» در زبان لاتین به معنای «کوچک»، «کمترین» یا «ریزه» است که به نشانه فروتنی انتخاب شده است. واژه «حواری» نیز در فارسی و عربی به معنای «یار مخلص»، «سپیدجامه» و «شوینده و جلا دهنده» به کار میرود.
در قرآن
در متن قرآن کریم نامی از پولس حواری نیامده است. قرآن به طور کلی از «حواریون» به عنوان یاران وفادار و مسلمان حضرت عیسی (ع) تجلیل کرده است؛ اما در کلام اسلامی و تفاسیر، پولس به عنوان فردی خارج از حواریون اولیه شناخته میشود که مفاهیمی چون تثلیث را وارد مسیحیت کرد.
نماد چیست
در سنت و هنر مسیحی، پولس با دو نماد اصلی شناخته میشود: «شمشیر» که اشاره به شهادت و گردن زده شدن او در روم دارد، و «کتاب یا طومار» که مظهر نامهها و رسالات الهیاتی او در عهد جدید است.
جمعبندی و توضیح کامل پولس حواری
پولس حواری که در ابتدا با نام شاول طرسوسی شناخته میشد و به آزار مسیحیان میپرداخت، پس از یک مکاشفه بینایی خود را از دست داد و سپس با ایمان آوردن به مسیح، به بزرگترین مبلّغ این آیین تبدیل شد. او با سفر به سرزمینهای مختلف و الغای برخی از قوانین سختگیرانه شریعت یهود برای نوکیشان، زمینهساز جهانی شدن مسیحیت گردید.
در نگاه تاریخی و مذهبی، او شخصیتی دوگانه دارد؛ در الهیات مسیحی او را قدیس و معمار اصلی کلیسا میدانند، در حالی که در کلام اسلامی و تفاسیر دینی، ورود او به مسیحیت و آموزههایش به عنوان عاملی در انحراف از توحید اولیه عیسی (ع) و پیدایش مفاهیمی مانند تثلیث قلمداد میشود.
از نظر لغوی، کلمه پولس ریشه در لاتین داشته و به معنای کوچک است که خود او این نام را به نشانه کمترین بودن در میان رسولان برگزید. نمادهای او در تاریخ هنر شامل شمشیر (نشانه شهادت) و کتاب (نشانه رسائل او در انجیل) است.