یعنی چه
عتایق در واقع جمع مکسر واژه «عتیقه» است و به مجموعهای از ابزارها، ظروف یا آثار دیرینه اطلاق میشود که به دلیل قدمت بالا و اصالتشان ارزش مادی و معنوی زیادی دارند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی با فتح عین، فتح تاء و کسر یاء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به طراحانی که «اشیای کهن و ارزشمند» یا «جمع عتیقه» را میخواهند، کلمه ۵ حرفی «عتایق» یا «عتائق» به کار میرود.
به انگلیسی
برای اشاره به این مفهوم در زبان انگلیسی بیشتر از واژه Antiques استفاده میشود که دقیقاً معادل اشیای عتیقه است.
به عربی
ریشه این واژه عربی است. در زبان عربی معاصر علاوه بر خود کلمه، از اصطلاحات دیگری نظیر التحف الأثرية نیز استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای سره و رایج فارسی برای این کلمه شامل عتیقهها، باستانیها، آثار دیرینه و دیرینکالاها است که به قدمت و ارزش شیء اشاره دارد.
در قرآن
خود واژه عتایق در متن قرآن نیست؛ اما مفرد آن یعنی «العتیق» دو بار در سوره حج برای توصیف کعبه (بیتالعتیق به معنی خانه کهن یا آزادشده) آمده است. همچنین در علوم قرآنی، به ۵ سوره مکیِ اول وحی (اسراء، کهف، مریم، طه، انبیاء) «سور عتاق» یا عتایق میگویند.
نماد چیست
این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه، نمادی از اصالت و ارزشهای ژرف معنوی و مادی است که گذشت زمان نه تنها از جلوه آنها نمیکاهد، بلکه بر بها و عیارشان میافزاید.
جمعبندی و توضیح کامل عتایق
واژه عتایق (که گاه به صورت عتائق نیز نگاشته میشود) در اصل جمع مکسر کلمه «عتیقه» است و ریشه در زبان عربی دارد. این واژه به مجموعه اشیا، ابزارها و آثار باستانی و بسیار کهن اطلاق میشود که به دلیل قدمت تاریخی و ارزش هنری یا مادی بالا، مورد توجه قرار میگیرند. در متون واژهنامهای، ریشه آن با مفاهیمی چون کهنگی اصیل و همچنین آزادی و رهایی گره خورده است.
اگرچه خود کلمه به صورت جمع در قرآن کریم نیامده، اما شکل مفرد آن یعنی «عتیق» در ترکیب معروف «البیت العتیق» به عنوان صفتی برای خانه کعبه استفاده شده که نشاندهنده قداست و قدمت تاریخی آن است. در کاربردهای امروزی، این واژه معادل آنتیکها و آثار باستانی به شمار میرود و در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک کلمه ۵ حرفی کاربرد زیادی دارد.