یعنی چه
تصلیه جحیم یک تعبیر قرآنی است؛ «تصلیه» به معنای سوزاندن، چشیدن حرارت و داخل کردن در آتش است و «جحیم» به آتش گداخته، افروخته و رویهمانباشته جهنم اشاره دارد. در کل به معنی فروافتادن و احتراق مداوم در عذاب سوزان دوزخ است.
تلفظ
این عبارت با فتح تاء، سكون صاد، كسر لام، فتح ياء و ضم تاء تانیث در کلمه اول (تَصْلِیَةُ) و فتح جيم، كسر حاء و سكون ياء در کلمه دوم (جَحِیم) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ ۹ حرفی برای پرسشهای جدولی مربوط به عذاب سوزان جهنم و فروافتادن در آتش دوزخ.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که مفهوم چشیدن عذاب جهنم و سوختن در آتش دوزخ را میرسانند.
به عربی
تعبیرات و مترادفات هممعنی در زبان عربی معیار برای توصیف این کیفر اخروی.
به فارسی
برگردان و برابرهای روان فارسی این عبارت شامل مفاهیمی چون فروافتادن در آتش، چشیدن حرارت جهنم و کیفر اخروی گناهکاران است.
نماد چیست
این ترکیب در فرهنگ اسلامی و متون ادبی نماد زیانکاری مطلق، تجسم عینی سقوط اخلاقی، شدت عذاب الهی و سرنوشت تلخ تکذیبکنندگان حقایق در آخرت است.
جمعبندی و توضیح کامل تصلیه جحیم
عبارت قرآنی «تصلیه جحیم» یک ترکیب کنایی و توصیفی بسیار دقیق از عذابهای جهان آخرت است. این اصطلاح از دو واژه «تصلیه» (از ریشه ص ل ی به معنای چشیدن حرارت آتش و سوختن) و «جحیم» (از ریشه ج ح م به معنای آتش مهارناپذیر و شعلهور دوزخ) تشکیل شده است. در متون تفسیری و لغوی، این ترکیب به معنای فروافتادن، ورود ابدی و سوختنِ همراه با سختی در آتش جهنم تعبیر میشود.
این عبارت عینا در آیه ۹۴ سوره مبارکه واقعه («وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ») به عنوان فرجامِ شوم منکران، گمراهان و تکذیبکنندگان حقایق یاد شده است. تصویرسازی قدرتمند این واژه، فراتر از یک سوختن ساده، بیانگر احاطه همهجانبه آتش گداخته بر جان و تن تبهکاران در مرتبه پس از مرگ است.
در ادبیات و فرهنگ دینی، اصطلاح تصلیه جحیم در برابر مفاهیمی مانند «روح و ریحان» یا «دخول جنت» قرار میگیرد و به عنوان برآیند نهایی کفر، عناد و خسران مبین شناخته میشود. این تعبیر نمادی از تجسم اعمال بد انسان در دنیاست که در آخرت به صورت دوزخافکنی و شعلههای سوزان پدیدار میگردد.