یعنی چه
این ترکیب از دو بخش «به» (حرف جر) و «رمال» تشکیل شده است. رمال در زبان عامیانه به معنی طالعبین و پیشگو است و در متون متقدم میتواند جمعِ کلمه عربی «رمل» به معنی ریگها و شنها باشد. بنابراین معنای آن بسته به متن، «به سوی پیشگو» یا «به سوی ریگزار» است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب با فتحة و تشدید روی حرف ميم به صورت «رَمّال» انجام میشود.
در جدول
در حل جدول، پاسخ دقیق برای این عبارت ۶ حرفی، خودِ ترکیب «به رمال» است.
به انگلیسی
برای بخش دوم کلمه (رمال) معادلهای دقیقی مانند Geomancer (رملانداز) و Fortune-teller وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی با توجه به معنای مدنظر میتوان از واژههای العراف یا الكاهن استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل «به سوی پیشگو»، «به سوی غیبگو» و در متون کهن «به سوی شنزار و ریگها» است.
نماد چیست
واژه رمال در فرهنگ عامه و ادبیات ایرانی نماد کلاهبرداری، جهالت، خرافهپرستی و فریب دادن مردم با ادعاهای دروغین غیبگویی است. ابزارهای سنتی آن نیز شامل تخته رمل، تاس و اسطرلاب است.
جمعبندی و توضیح کامل به رمال
عبارت «به رمال» یک واژه مستقل و ثبتشده در لغتنامههای اصیل نیست، بلکه یک ترکیب نحوی متشکل از حرف جر «به» و اسم مابعد آن یعنی «رمال» است. واژه رمال ریشه در زبان عربی (ماده ر-م-ل به معنی شن و ماسه) دارد؛ چرا که در گذشته فالگیران خطوط پیشگویی خود را روی خاک و ریگ رسم میکردند و به همین دلیل به این حرفه علم رمل و به صاحب آن رمال گفته شد.
این واژه در دو بستر معنایی کاربرد دارد؛ در زبان عامیانه و روزمره به معنای به سوی فالگیر، دعانویس و طالعبین است که در فرهنگ جامعه نمادی از خرافات و فریبکاری به شمار میرود. در متون ادبی و متقدم، رمال میتواند به عنوان جمعِ کلمه رمل به معنی ریگها و ماسهها قلمداد شود که در این صورت معنای به سوی ریگزارها را متبادر میسازد.
در ساختار مسابقات و جداول کلمات متقاطع، این ترکیب دقیقاً ۶ حرف دارد. با توجه به اینکه ریشه اصلی کلمه عربی است و کاربرد مستقلی در قالب یک کلمه واحد در زبانهای دیگر ندارد، تحلیل آن صرفاً بر اساس ساختار زبان فارسی و وامواژههای عربی انجام میشود.