معنی
واژهٔ سعی در زبان فارسی و عربی به معنای به کار بستن تمام توان و انرژی برای دستیابی به یک مقصود است. این کلمه علاوه بر مفهوم کوشش مستمر، در معنای راه رفتن سریع و شتابان نیز به کار میرود و در شریعت اسلام، اشاره به یکی از مناسک واجب حج دارد که یادآور تکاپوی هاجر برای یافتن آب است.
یعنی چه
وقتی صحبت از سعی میشود، منظور صرفاً یک نیت ذهنی نیست، بلکه حرکتی عینی، ملموس و همراه با تلاش است که انسان را به سمت موفقیت یا انجام یک مأموریت سوق میدهد.
مترادف
این کلمات همگی بر مفهوم به کارگیری نیرو و اراده برای رسیدن به هدف دلالت دارند.
متضاد
واژههایی که نشاندهندهٔ رها کردن کار، بیانگیزگی و عدم تحرک هستند، در مقابل سعی قرار میگیرند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشهٔ سه حرفی «س-ع-ی» مشتق شدهاند و مفاهیمی مرتبط با تلاش و تکاپو را حمل میکنند.
ریشه
این واژه مصدری عربی است که با همین ساختار و معنا وارد زبان فارسی شده است. معنای اصلی آن در زبان مبدأ، حرکت سریع، شتاب و تلاشی است که با هدف و قصد مشخص همراه باشد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ پرسشهایی نظیر «کوشش»، «تلاش» یا «عمل هفتباره در حج» که ۳ حرفی باشند، واژهٔ «سعی» است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن و میزان جدیتِ کار، میتوان از معادلهای مختلف فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل سعی
واژهٔ «سعی» یکی از اصطلاحات کلیدی و پرکاربرد در زبان فارسی، ادبیات عرفانی و آموزههای دینی است که مفهوم حرکت، اراده و تکاپوی هدفمند را به تصویر میکشد. این کلمه که از ریشه عربی وارد فارسی شده، فراتر از یک آرزو یا نیت ساده، به معنای اقدام عملی و به کار بستن تمام توان فیزیکی و فکری برای رسیدن به مقصود است. در ادبیات، سعی همواره در کنار موفقیت و فلاح قرار میگیرد و به عنوان تنها ابزار انسان برای تغییر سرنوشت خویش معرفی میشود.
در حوزهٔ مذهب و فقه نیز، سعی جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یکی از ارکان مناسک حج و عمره شناخته میشود. این عمل که شامل هفت بار رفتوآمد میان دو کوه صفا و مروه است، در حقیقت نمادی از حیرت، جستجو و امید خستگیناپذیر انسان در مسیر کسب رحمت الهی است. در قرآن کریم نیز بر اهمیت این واژه تأکید شده و آمده است که حقیقتِ وجودی انسان و دستاوردهای او، چیزی جز حاصل سعی و تلاش خودش در زندگی نیست.