یعنی چه
مسبحین جمع کلمه مسبح است و به فرشتگان، انسانها یا بندگان صالحی اشاره دارد که دائماً در حال ذکر، عبادت و تنزیه خداوند هستند و ذکر سبحانالله را بر زبان دارند.
تلفظ
این کلمه با ضمه روی میم، فتح روی سین، کسره و تشدید روی باء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه مسبحین به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون تسبیحکنندگان یا پاکشمارندگان خداوند به کار میرود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، از واژگانی که به تجلیل و منزه دانستن مقام باریتعالی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل جمع مذکر سالم از باب تفعیل (ریشه سبح) است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی است که مفهوم ذکرگویی و منزه دانستن خداوند از هرگونه عیب و شریک را میرسانند.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم به کسانی که همواره به یاد خدا هستند اشاره دارد؛ معروفترین کاربرد آن در آیات ۱۴۳ و ۱۴۴ سوره صافات است که میفرماید اگر حضرت یونس از مسبحین نبود، تا روز قیامت در شکم ماهی باقی میماند.
جمعبندی و توضیح کامل مسبحین
واژه مسبحین یک اصطلاح قرآنی و دینی با ریشه عربی است که به فرهنگ و زبان فارسی وارد شده است. این کلمه در اصل جمعِ مسبح بوده و به معنای کسانی است که با خلوص نیت و به طور مداوم، ذکر سبحانالله را تکرار کرده و پروردگار را از هرگونه نقص، عیب و شریکی منزه و پاک میدانند.
در فرهنگ اسلامی و عرفانی، مسبحین نماد طاعت دائمی، خلوص روح و هوشیاری معنوی هستند. فرشتگان الهی بارزترین مصداق مسبحین در هستی به شمار میروند، چرا که شب و روز بدون خستگی به تنزیه خداوند مشغولند. همچنین این واژه در ادبیات دینی یادآور مفهوم توبه و نجات است، چرا که مداومت بر تسبیح موجب رهایی حضرت یونس (ع) از شکم ماهی شد.