یعنی چه
واژهٔ «المانگیز» از ترکیب «الم» (درد و رنج) و «انگیز» (برانگیزاننده) ساخته شده است و به هر امر، حادثه یا کلامی اشاره دارد که رنج، محنت و اندوه عمیقی را در دل انسان بیدار کند.
تلفظ
این واژه از دو بخش تشکیل شده است: بخش اول «اَلَم» (A-lam) با فتح اول و دوم، و بخش دوم «اَنْگیز» (An-giz) با سکون نون و گاف مکسور.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «الم انگیز» دارای ۸ حرف است. طراحان جدول معمولاً از مترادفهایی چون دردآور، رنجآور یا غمانگیز برای ارجاع به این کلمه استفاده میکنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به میزان شدت و لحن متن، میتوان از صفتهای متعددی برای رساندن مفهوم المانگیز استفاده کرد.
به عربی
از آنجا که ریشهٔ بخش اول این کلمه (الم) عربی است، در زبان عربی واژههای همخانوادهٔ آن دقیقاً همین معنای ایجادکنندهٔ درد و حزن را منتقل میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی سره و واژگان جایگزین، عبارتهایی مانند «دردآور»، «جانکاه»، «رنجآفرین» و «اندوهبار» دقیقترین معادلها برای المانگیز به شمار میروند.
در قرآن
ترکیب فارسی «المانگیز» در متن قرآن وجود ندارد؛ با این حال، ریشهٔ عربی آن یعنی «أَلَم» به وفور و در قالب صفت مشبههٔ «أَلِیم» (مانند عبارت عذابٌ ألیم به معنی عذابی بسیار دردناک) برای توصیف پیامدهای اعمال ناپسند به کار رفته است.
نماد چیست
این واژه نماد مادی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در ادبیات فارسی به عنوان نماد و توصیفگر بالاترین حد از اندوه عمیق، صحنههای جانکاه جدایی، فراق و سوگواریهای بزرگ استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الم انگیز
واژهٔ «المانگیز» یک صفت فاعلی مرکب مرخم در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ عربی «الم» (به معنی درد و رنج) و بن مضارع فعل فارسی «انگیختن» (انگیز، به معنی ایجاد کردن و برانگیختن) پدید آمده است. این کلمه در متون ادبی و رسمی برای توصیف حالات، موقعیتها یا اخباری به کار میرود که شدت تأثر و اندوه آنها به غایت زیاد است و موجب جریحهدار شدن عواطف انسانی میشود.
اگرچه این واژه به صورت یکپارچه در قرآن کریم یافت نمیشود، اما ریشهٔ آن در قالب واژهٔ «الیم» بارها در توصیف سختیها و عذابها استفاده شده است. در کاربردهای روزمره و جدول کلمات نیز این واژه به عنوان مترادفی برای کلمات دردناک، غمانگیز و جانکاه شناخته میشود و به خوبی بار عاطفی سنگین رنج را به مخاطب منتقل میکند.