یعنی چه
واژهٔ اوباء در لغت به معنای بیماریهای عام و فراگیری است که به سرعت در یک جامعه یا منطقه گسترش مییابند و سلامتی عموم مردم را به خطر میاندازند.
تلفظ
این کلمه با فتحهٔ همزهٔ اول و سکون واو به صورت «اَوباء» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به طراحان برای عبارت «بیماریهای واگیردار» یا «جمع وبا»، کلمهٔ ۵ حرفی اوباء مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم اوباء در زبان انگلیسی، با توجه به شدت و وسعت بیماری، از واژگان تخصصی اپیدمی و پاندمی استفاده میشود.
به عربی
اگرچه «اوباء» جمع مکسر صحیح از ریشه «وبأ» است، اما در زبان عربی معاصر کلمهٔ «الأوبئة» کاربرد و رواج بیشتری دارد.
به فارسی
برابرهای اصیل و دقیق فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون بیماریهای مسری، مرگامرگی و همهگیریهای مرگبار است.
در قرآن
کلمهٔ اوباء یا ریشهٔ آن با مفهوم بیماری واگیردار در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ واژههای مشابه از ریشههای دیگر مانند «أوب» (مثل اوّاب) معنای بازگشت و توبه دارند و از نظر ریشهشناسی کاملاً با این کلمه متفاوت هستند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، اوباء استعاره از بحرانهای ناگهانی، آسیبهای فراگیر خانمانسوز، ناپایداری زندگی انسان و فسادهای عقیدتی یا اخلاقی است که کل جامعه را به تباهی میکشاند.
جمعبندی و توضیح کامل اوباء
واژهٔ «اوباء» یک اسم جمع مکسر عربی از ریشهٔ «و-ب-أ» است که به زبان فارسی وارد شده و به معنای بیماریهای همهگیر، طاعونها و امراض مسری فراگیر به کار میرود. این کلمه زمانی استفاده میشود که یک بیماری عفونی و کشنده در ابعاد وسیع، جامعهای را درگیر کند و موجب مرگومیر گسترده شود.
در ادبیات فارسی و متون کهن، این واژه علاوه بر کاربرد پزشکی و بهداشتی خود، به عنوان یک آرایه استعاری نیز جایگاه دارد. شاعران و نویسندگان از اوباء برای نشان دادن اوج فساد، زوال اخلاقی، بلاهای ناگهانی یا بحرانهای اجتماعی که مانند یک بیماری واگیردار کل پیکره جامعه را آلوده میسازد، استفاده کردهاند.