یعنی چه
زموع در لغت به معنای انسان یا موجودی است که سرعت بالایی در حرکت دارد، شتابزده عمل میکند و با عجله قدم برمیدارد. همچنین در توصیف خرگوش چابک و تیزرو نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه در فرهنگهای لغوی عمدتاً به صورت «زَمُوع» (فتحه روی زاء و ضمه روی میم) تلفظ میشود و در برخی منابع نیز به صورت «زُموع» ضبط شده است.
در جدول
کلمه زموع یک واژه چهار حرفی است که در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «شتابزده»، «عجول» یا «خرگوش چابک» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، کلماتی که مفاهیم سرعت بالا، عجله یا چالاکی اندام را برسانند معادل زموع قرار میگیرند.
به عربی
از آنجا که ریشه این کلمه عربی است، در معاجم عربی به عنوان صفت مبالغه برای سرعت بالا و شتابزدگی شدید به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین فارسی برای این کلمه شامل شتابزده، چالاک، تندرو، سبکسیر و هوشیار هستند.
نماد چیست
در ادبیات کهن، این واژه (بهویژه در ترکیب أرنب زموع) نمادی از سرعت بالا برای فرار و گام برداشتن نزدیک به هم برای گم کردن ردپا از صیاد است. همچنین بار معنایی ثانویه آن نماد شتابزدگی منفی است.
جمعبندی و توضیح کامل زموع
واژه «زموع» یک صفت کهن و ادبی با ریشه عربی (ز-م-ع) است که به لغتنامههای بزرگ فارسی مانند دهخدا راه یافته است. این کلمه در اصل برای توصیف فرد یا موجودی به کار میرود که بسیار شتابان، سریع و عجول حرکت میکند و گامهای خود را با تندی برمیدارد.
در ادبیات کلاسیک، این واژه کاربردی توصیفی داشته و برای نمونه به خرگوشهای تیزرو و باهوش که سریع میدوند یا زنان شادمان و چالاک اطلاق میشده است. این واژه در قرآن کریم کاربرد مستقیمی ندارد و امروزه بیشتر در متون ادبی قدیمی یا به عنوان یک کلمه چهارحرفی خاص در جدولهای کلمات متقاطع دیده میشود.