یعنی چه
«نافذِ کلام» (یا نافذالقول) به کسی گفته میشود که گفتار و کلام او بسیار تأثیرگذار، گیرا و فرورونده در دلهاست؛ به طوری که سخن او در دیگران اثر فوری میگذارد، فرمانش مطاع است و معمولاً بدون مقاومت پذیرفته میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «نافِذِ کَلام» (nāfez-e kalām) است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این عبارت ۸ حرفی خودِ «نافذ کلام» است. از گزینههای مشابه دیگر میتوان به نافذالقول یا مؤثر اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و ساختار جمله، از صفاتی چون Persuasive (متقاعدکننده)، Influential (تأثیرگذار) یا ترکیباتی مثل impactful words برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب خود از ریشههای عربی ساخته شده و در زبان عربی دقیقاً به صورت عباراتی نظیر «نافذ الکلمة» یا «نافذ القول» به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین اصیل فارسی برای این صفت ترکیبی شامل کلماتی مانند گیرا، کاری، سخنور، خوشسخن و زبانآور است که همگی ویژگی اثرگذاری کلام را بازگو میکنند.
در قرآن
ترکیب دقیق «نافذ کلام» در قرآن مجید به چشم نمیخورد؛ اما ریشه اول آن یعنی فعل «تَنْفُذُوا/فَانْفُذُوا» در آیه ۳۳ سوره الرحمن به معنی عبور کردن و گذشتن به کار رفته است. همچنین مفهوم نفوذ و قطعی بودن امر و کلام الهی در آیات متعددی به صورت معنایی مشهود است.
جمعبندی و توضیح کامل نافذ کلام
واژهٔ ترکیبی «نافذ کلام» یک صفت مرکب توصیفی است که از دو واژهٔ عربی «نافذ» (از ریشه نفوذ به معنی فرورونده و رخنه کنده) و «کلام» (به معنی سخن) شکل گرفته است. این عبارت در ادبیات فارسی و اصطلاحات روزمره، مجازاً به شخصیتی کاریزماتیک، قاطع و مسلط اشاره دارد که گفتارش به دلیل برخورداری از حکمت، منطق یا جایگاه اجتماعی، مستقیماً بر دل و جان مخاطب مینشیند و مورد پذیرش قرار میگیرد.
در ساختار زبان، این واژه همارز اصطلاحاتی چون «نافذالقول» و «نافذالکلمه» است. در فرهنگ عامه و متون ادبی، داشتن کلام نافذ معمولاً نمادی از قدرت شخصیت، تسلط فکری و توانایی بالای سخنوری به شمار میرود؛ مهارتی که فراتر از فصاحت ظاهری، توانایی جهتدهی و تأثیرگذاری عمیق روانی بر دیگران را به همراه دارد.