یعنی چه
ابد در لغت به معنای جاودانگی، همیشگی و استمرار وجود در ظرف آینده است. در اصطلاحات گوناگون، به هر چیزی که پایان و فرجامی نداشته باشد ابد میگویند.
هم خانواده
واژههای مشتقشده از ریشه سهحرفی (ا ب د) که همگی با مفهوم جاودانگی و استمرار زمانی مرتبط هستند.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «زمان بیپایان»، «جاودانگی» یا «آینده نامتناهی»، واژه ۳ حرفی «ابد» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
این کلمات در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم زمان نامتناهی، همیشگی و بیانتهایی در آینده به کار میروند.
به عربی
واژه ابد اصالتاً ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به معنای زمان بیپایان و جاودانگی مطلق استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی علاوه بر وامواژههای «ابد» و «ابدییت»، از واژه اصیل sonsuzluk به معنای بیانتها و بینام و نشان استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای معادل اصیل فارسی برای کلمه ابد شامل جاوید، جاودان، پایدار و همیشگی است که مفهوم استمرار بدون پایان را میرسانند.
نماد چیست
در مفاهیم ریاضی و نمادین، نزدیکترین نماد به ابد، علامت بینهایت ($\infty$) یا چرخهٔ بیپایان است. در کلام، عرفان و فلسفه اسلامی، ابد نماد بینهایتی آینده در تقابل با «ازل» (بینهایتی گذشته) است و به بقای مطلق ذات الهی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ابد
واژه «ابد» از ریشه عربی وارد زبان فارسی شده و دلالت بر زمان آیندهٔ نامتناهی، همیشگی و بیانتهایی دارد که هیچ پایانی برای آن متصور نیست. این واژه در ادبیات، فلسفه و عرفان کاربرد گستردهای دارد و معمولاً در تقابل با واژه «ازل» (به معنای بیآغاز و بینهایتِ گذشته) قرار میگیرد تا استمرار مطلق وجود را توصیف کند.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، کلمه ابد (غالباً به صورت تنویندارِ «أبداً») برای تأکید بر جاودانگی مفاهیمی چون بهشت، دوزخ و یا نفی مطلق یک امر در آینده استفاده شده است. این واژه در حل جدولهای متقاطع نیز به عنوان یک کلمه ۳ حرفی کلیدی برای مفاهیمی همچون جاویدان و همیشه شناخته میشود.