یعنی چه
«بزرگان» جمعِ کلمهٔ «بزرگ» است و به افراد مهم، برجسته، صاحب مقام، سران، اشراف، اعیان، رجال و ریشسفیدان یک قوم یا جامعه اطلاق میشود که از نظر خرد، تجربه، سن یا موقعیت اجتماعی مرجعیت دارند.
مترادف
این کلمات همگی به افراد والامقام، پیشکسوتان و طبقه برجسته جامعه اشاره دارند.
متضاد
این واژهها در مقابل طبقه اشراف، پیران یا صاحبمنصبان جامعه قرار میگیرند.
هم خانواده
واژههایی که از ریشه پارسی میانه wuzurg مشتق شدهاند.
جمله سازی
در جدول
کلمه بزرگان دقیقاً ۶ حرف دارد. بسته به تعداد حروف جدول، کلمات اکابر یا اعاظم نیز میتوانند به عنوان کلمات جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه بزرگان بسته به بافت متن (سن و سال یا جایگاه سیاسی و اجتماعی) متفاوت است.
جمعبندی و توضیح کامل بزرگان
واژه «بزرگان» شکل جمع کلمه فارسی «بزرگ» است که ریشه در زبان پهلوی و واژه wuzurg دارد و با پسوند جمع جانداران («-ان») ترکیب شده است. این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی بار معنایی ارزشمندی دارد و به افرادی اشاره میکند که به دلیل سن، تجربه، خرد یا جایگاه اجتماعی و سیاسی، مورد احترام جامعه هستند و به عنوان مرجع و ریشسفید شناخته میشوند.
در ساختار تاریخی ایران، بهویژه در عصر ساسانی، واژه بزرگان (wuzurgān) به طبقه خاصی از اشراف درجه اول و صاحبمنصبان کشوری و لشکری اطلاق میشد. در کاربرد قرآنی نیز اگرچه خود کلمه به دلیل فارسی بودن در متن قرآن نیست، اما مفاهیمی چون «کبراء»، «سادة» و «الملأ» به عنوان معادلهای دقیق معنایی آن به کار رفتهاند که نشاندهنده سران و افراد با نفوذ جامعه است.